کلی از جیب هزینه نکردن نذری بدن که تو اینطوری اصلِ کارشو بخوری و برنجِ کیلویی چند تومنو بریزی دور و اسراف کنی شهروند.

خیلی آدمِ «جلو آینه بشین، دست بزن زیر چونه، خیره‌شو به نقطه‌ای بی‌معنی» ای هستم.

. . .

—

—

—

—

«چیکار کنم که هنوز نمیتونم باور کنم؟ تو ذهن این آدم، نبودنت معنایی نداشت. ابدی بودی.»

[در این تاریخ، شهادت، جاودانت کرد.]

برای این هفته نیت کنید، نیت‌های بزرگ. خدا ما را با نیت‌هایمان و به اندازه نیت‌هایمان محشور می‌کند. من یک قطره‌ام که نه نبودم دریای تشییع امام شهید را خلوت می‌کند و نه حضورم آن را پر شور. پس با علم به کم و کوچک بودن عملم، می‌خواهم با نیت بزرگ حاضر شوم: «این بزرگترین تشییع جنازه تاریخ است» و همین یک خط خودش بزرگترین پیام در عصر حاضر است. در عصری که نظم آمریکایی، طرح شیطان و پرستش طاغوت، «مدرن» و تبدیل به سبک زندگی شده، بزرگترین تشییع جنازه متعلق به ولی و نماینده طرح خداست. این پیام می‌تواند به گوش هر آزاده‌ای در سرتاسر جهان از جمله امروز و آیندگان برسد و دلش به مقاومت و طرح خدا گرم شود. این تشییع جنازه را یک بلندگو می‌بینم که قرار است صدای تاریخی بعثت نبی اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله را بلندتر و رساتر و عمیق‌تر به گوش مردم امروز و آینده تاریخ برساند. نیت می‌کنم با حضورم در بزرگترین تشییع جنازه تاریخ، این بلندگو را تقویت کنم. #باید_برخاست

. . . .