«ولی من با دوئل رونالدو و مسی چشم باز کردم و فوتبالی شدم. تو اوج رئالی که ترکیبش کریس و راموس و مودریچ و مارسلو و ایسکو بود. بارسایی که مسی و سوآرز و اینستا و پیکه رو داشت. ما نسلِ اوج و طلایی فوتبال بودیم و حالا دیدنِ تموم شدن این اوج اسطوره‌ها خیلی غمگینم میکنه.. آره من اولین هدیهٔ فوتبالیم یه آویز دوطرفهٔ رئال بود و فکر میکنم تا ابد نگهش دارم. و رونالدو، حتی اگه رئالی نبودم بازم تو برام یه شخصیت لایق احترام و دوست‌داشتنی و ازونجایی که فوتبال سیاسیه پس من انسانیتِ سیاسی اون رو هم درنظر گرفتم برای این علاقه و احترام. فدای سرت مرد، تو تا ابد ستاره‌ای.»

. . .

—

—

—

—

—

—

—

وای الان دیدممم، رنگین‌کمون هوا افتاده*

—