—

—

امروز یه‌جور دیگه و با یه عشق خاصی نگاه می‌کردم به همه‌چیز به هرچیزی که امروز دارم و فردا معلوم نیست چجوری باشه و لذت‌بخش بود، مثلِ تیکه‌های آخر چیپس که چون میدونی تهشه بیشتر بهت میچسبه.

🎼

POV: من فارسی حرف میزنم اونام فارسی نمیدونم چطوریه که حرف همو نمی‌فهمیم.

آقا فهمیدم که

صبح معمولاً وقتی خیلی دوست‌داشتنی و نازه که فقط خودم باشم. تعداد از یک‌نفر که بالاتر بره احتمالِ‌خطا هم میره بالا.

—

[گر تو گرفتارم کنی، من با گرفتاری خوشم. دارویِ دردم گر تویی، در اوج بیماری خوشم! ]

باید چایی بخورم.

[دوست‌داشتنی‌ان.] آدمایی که بدون اینکه بگی، متوجه میشن حرف داری، و حدس و فهمِ اینکه چه حسی داری، براشون سخت نیست. اون‌هایی که براشون زیاد تفاوت نمی‌کنه توی چه موقعیت و شرایطی باشید، حتی برای چندلحظهٔ کوتاهم که باشه، میتونن برنامشونو نگه دارن، کنارت بایستن، بهت گوش بدن، یا حتی فقط با سکوت، حالت‌رو بهتر کنن یا حداقل شریکت باشن. دوست‌داشتنی‌ن، کسایی که بیشتر از دوست‌نداشتن، میتونن دوست‌داشته باشن و دوست‌داشته بشن.