احکام نجوم فقط در صورتی می‌شود به آن عمل کرد که در روایات صحیحه وارد شده باشد مثل قمر در عقرب والا هیچ قسم دیگر در استفاده از احکام نجوم و حکم کردن به آن جایز نیست بلکه حرام می‌باشد.

امام صادق(علیه السلام) فرمودند: «منجمان از رحمت خدا دور هستند و پیش‌گو از رحمت خدا دور است و جادوگر از رحمت خدا دور است و ... ستاره‌شناس مانند پیش‌گو است و پیش‌گو مانند جادوگر و جادوگر مانند کافر و کافر جایش در دوزخ است».

زندیقى از امام صادق(علیه السلام) پرسید که چه می‌فرمایى درباره کسى که گمان می‌کند، هر تدبیرى در این جهان بروز پیدا می‌کند، تدبیر ستاره‌های هفت‌گانه است؟ امام(ع) فرمود: «نیاز دارند دلیلى بیاورند که تدبیر این جهان بزرگ و جهان کوچک‌تر همه از تدبیر ستارگانی است که در فلک می‌چرخند، و در جایگاه خود می‌گردند، و مجبورانی که ایست ندارند، و روندگانى که باز نایستند. راستى هر کدام از آن ستارگان گماشته‌اند و در فرمان دیگرى، چون بنده‌هایى واداشته و باز داشته، و اگر قدیم و ازلى بودند، از حالى به حالى دگرگون نمی‌شدند». گفت: در علم نجوم چه می‌فرمایید؟ فرمود: «آن دانشى است کم سود و پر زیان؛ زیرا جلو مقدر را نگیرد و از ناگوارى جلوگیری نکند، اگر منجم به بلایى خبر دهد از قضایش رهایى نبخشد، اگر به خیرى گزارش دهد، نتواند در آن شتاب ورزد، و اگر به او بدى برسد، نتواند دفعش  کند، منجم با علم خدا در مبارزه است که پندارد قضاى خدا را از خلقش می‌گرداند».

سید مرتضی علم‌الهدی در آخر امالیش معروف به الغرر والدرر و فیض کاشانی در منهاج النجاة می‌گوید: از معاصی و گناهان نظر در احکام نجوم و حکم به آن است سید بن طاووس علیه الرحمه نیز باتوجه به روایات موجود همان قسمت از تنجیم را که احکام نجومی صادر می‌کند که در روایات یا وحی وجود ندارد را مورد ایراد قرار می‌دهد. علامه حسن‌زاده آملی نیز طی بحثی در کتاب وقت و قبله احکام نجوم را امری حقیقی می‌داند ولی چون علمی است که ریشه در وحی دارد و از لحاظ تجربی حاصل نمی‌شود فقط آن قسمت را مورد توجه و در خور اعتبار می‌داند که در روایات صحیحه وارد شده است و غیر آن را جایز نمی‌شمارد.

حرف ما همانست که عرض کردیم ...

👇👇👇

این که دیگر حرف مانیست حرفی یکی از اصحاب سِر جناب علامه رضوان الله علیه است