✍یکی از مسائل مهم در سیر و سلوک بحث مراقبه عمر هست. اینکه انسان بداند سرمایه جوانی و عمرش را در چه راهی صرف میکند. در مناجات شعبانیه میخوانیم که خدایا عمرم را در آزمندى غفلت از تو نابود ساختم، و جوانی ام را در مستى دورى از تو پیر نمودم. برخي از امام صادق عليه السلام تفسير آيه «أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُم مَّا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَن تَذَكَّرَ...... آیا به اندازه کافی به شما عمر ندادیم تا پند گیرندگان پند گیرند❓» را پرسيدند و حضرت پاسخ داد: اين، توبيخي براي پسر هجده ساله است. 📘امالي صدوق، ص40، ح 1 🔰در حدیثی از رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : لا تَزولُ قَدَما عَبدٍ يَومَ القِيامَةِ حتّى يُسألَ عَن أربَعٍ : عَن عُمرِهِ فيما أفْناهُ ، و (عَن) شَبابِهِ فيما أبْلاهُ ، و عَن مالِهِ مِن أينَ اكْتَسَبهُ و فيما أنْفَقَهُ ، و عَن حُبِّنا أهلَ البَيتِ .[الخصال : 253/125 .] ✴️پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در روز قيامت، بنده قدم از جاى خود بر ندارد تا آن گاه كه از چهار چيز باز خواست شود : از عمرش، كه در چه راهى صرف كرده است⁉️ از جوانيش؛ كه در چه راهى به سر آورده است⁉️ از مالش؛ كه از كجا آورده و در كجا خرج كرده است⁉️ و از دوستى و محبت ما 🔺آیت الله محفوظی در مورد آیت الله بهجت رحمت الله علیه میفرمود اگر یک دقیقه از عمرش میگذشت به اندازه دو دقیقه از آن بهره برده بود. https://eitaa.com/joinchat/3987931191C79e041da6b

انقطاع ،مرگ و نماز : بین موت و نماز، یک نوع ارتباط مخصوصی است. زیرا که نماز حقیقی هم، عین موت است؛ زیرا که موت، انقطاع علاقه‌ی روح است از بدن و از عالم طبیعی؛ در نماز هم انقطاع از این عالم به حضرت ربّ العزّه [است] چنان‌که در مقدّمه‌ی افتتاح صلاه، خواندن این آیه‌ی شریفه وارد است: إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ… [(انعام: ۷۹) «روی دل خود را به سوی کسی آوردم که آسمان‌ها و زمین را آفرید…»] همین‌طور که در مرگ، وجهه‌ی روح به عالم دیگر است؛ در نماز هم وجهه‌ی روح به عالم قُدس است… در مرگ قبض ارواح به دست عزرائیل است؛ در نماز، قبض روح از طرف خداوند عالم است. منبع: کتاب پندهای آسمانی، ص ۱۴۰ علامه رفیعی قزوینی (ره) https://eitaa.com/joinchat/3987931191C79e041da6b

سکوت و انقطاع الی الله : تکلم و سخن گفتن از رحمت رحمانيه الهيه است ولى سكوت و لب فرو بستن از رحمت رحيميه حق تعالى است لذا آن سفره عام براى همه است ولى اين سفره خاص است كه اهل دل از آن طرفى مى بندند. با داشتن آن ، نفس دائما مشغول است و انصراف از اين نشئه پيدا نمى كند ولى اين موجب انصراف از اين نشئه و موجب انقطاع الى الله است كه و المنصرف بفكره الى قدس الجبروت مستديما لشروق نور الحق فى سره تحقق مى يابد . آن اشتغال به غير آورد و اين يكى اشتغال به خويشتن آن انسان را به غير خدا انس مى دهد و اين انس به حق را روزى مى كند. آن انسان را مى ميراند و اين درون را گويا و احيا مى نمايد. آن كثرت آورد و اين وحدت و توحد. آن دنيا را بروز مى دهد و اين قيامت برپا مى كند. آن انسان را اهل ظاهر بار مى آورد، اين اهل باطن . حضرت علامه حسن زاده آملي https://eitaa.com/joinchat/3987931191C79e041da6b

انقطاع الی الله و مکاشفه: اگر سالک صادق بر حضور و مراقبت عند الله و انقطاع و انفصال از خلق، با ذکر قلبی و لسانی همراه با عدم توجه به غیر، در طول روز مداومت نماید، شب هنگام حالت تجردی در خلوتش یا در بیداری یا مابین خواب و بیداری و یا در خواب برایش رخ میدهد که گویا روح خود را مشاهده مینماید که از بدن خلع شده و دارد در آسمان ها پرواز میکند، و یا شاید صداهایی بشنود و یا موجوداتی و انواری را مشاهده نماید، که شهود این گونه مسائل کمال نیست بلکه اگر همراه با علم و معرفت نباشد وبال است، پس اگر چنین حالاتی برایت روی نمود، اولا هرگز مترس که آن صورت ها و صدا ها و موجودات همه اش داخل در وجود توست و چیزی بیرون از تو نیست،پس اگر بترسی گویا از خود ترسیده ای، ثانیا هرگز بعد از این احوالات توجهی به آنها منما و تنها و تنها از درگاه حضرت احدیت طالب و راغب توحید، و شایق و مشتاق علم و معرفت ذوقی و شهودی باش، والّا به جان دوست قسم، مرده زنده کردن و شق القمر نمودن و طی الارض و شفای بیمار و خوارق عادات، پشیزی نزد عارف_عاشق نمی ارزد چه برسد به این بچه بازی ها که "نخود کشمش" طریق عرفان و سلوک الی الله است. و عزیز دلم اینقدر هم دنبال استاد مگرد، شما تشنه باش آب خودش تشنه ی توست هر آن دم که وقتش رسید و قابلیتی ایجاد شد خودش شما را پیدا میکند، به جای اینکه دنبال استاد باشی به دنبال ایجاد قابلیت و تناسبی مابین خود و اولیاء الله باش که برای این عزیزان زمان و مکان معنی ای ندارد شما قابل باشی خودشان از راه دور جنابعالی را در نظر دارند و دستگیری مینمایند. دنبال کشف و کرامت هم نباشید، به دنبال عرفان هم نباشید، تنها و تنها به دنبال توحید حقیقی که دین اولیاء الله و کیش عرفای عاشق است بوده باشید. گوهر معرفت https://eitaa.com/joinchat/3987931191C79e041da6b

🍃 عارف الهی آیت الله استاد شوشتری : 🍂 چشمی که به نامحرم نگاه بکند جُنُب می شود ، چشم جُنُب لایق دیدن امام زمان علیه السلام نمی باشد ، چشم جُنُب را باید با اشک غسل داد تا لایق دیدن شود 🍃 https://eitaa.com/joinchat/3987931191C79e041da6b

🍃 عارف الهی آیت الله استاد شوشتری: 👈 در هنگام اذان دست بر روی قلب بگذارید و تسبیحات اربعه را بدون حرف عطف واو بگویید 👈 این اذکار، ذکر حاملان عرش الهی است که در وقت اذان به حرکت در می آید 🌺 سبحان الله، الحمد لله، لا اله الا الله، الله اکبر https://eitaa.com/joinchat/3987931191C79e041da6b

پیر طریقت بسیار گفتی :             دل رفت و دوست رفت...   ندانم که از پسِ دوست روم یا از پسِ دل؟   گفتا : به سرّم ندا آمد که از پس دوست شو                    که عاشق را دل        از بهر یافتِ وصالِ دوست باید       چون دوست نبود دل را چه کند...               چون وصال یار نبوَد             گو دل و جانم مباش                   #كشف_الاسرار https://eitaa.com/joinchat/3987931191C79e041da6b

الهی دل به عشقت آشنا باد به سوز و سازِ هجرت مبتلا باد اگر درد و بلا، عشق و جنون است نصیبم تا ابد درد و بلا باد...!

یا رب از عرفان مرا پیمانه‌ای سرشار دِه چشــم بینا جــانِ آگـاه و دلِ بیــدار دِه  هر سرِ موی حواسِ من به راهی می‌رود این پریشان سِیر را در بزمِ وحدت بار دِه صائب تبریزی https://eitaa.com/joinchat/3987931191C79e041da6b

گفتند خوش در گوش دل چون عاشقى ديوانه شو گر وصل درخواهى ز خود بيگانه شو بيگانه شو در عشق او گر صادقى بايد بسوزى خويشتن‌ در شعله عشقش دلا پروانه شو پروانه شو اندر دل هر عارفى زين مى بود ميخانه‌ها خواهى دلا عارف شوى ميخانه شو ميخانه شو درده بمن اى ساقى زان مى دو سه پيمانه‌ كز سوز درون گويم شعرى دو سه مستانه‌ خواهم كه درين مستى خود نيز روم از ياد غير از تو نماند كس نه خويش و نه بيگانه‌ از عشق رخ جانان گشته است جهان حيران‌ مستانه سخن گويد اين عاشق ديوانه‌

بنای سلوک ،خلوت و انقطاع الی الله است : بدان كه بناي سلوك راه دين و وصول به مقامات يقين بر خلوت و عزلت و انقطاع از خلق است و همه انبياء و اولياء در بدايت حال خلوت داشته اند تا به مقصود رسيده اند. عايشه درباره پيامبر گفت: كه پيامبر هميشه خلوت را دوست ميداشت. اول خلوت و عزلت بر دل پيامبر شيرين گرديد. در روايت آمده كه پيامبر(صلی الله علیه واله) پيش از وحي يك هفته، دو هفته و نيز يك ماه به غار حرا در مكه به خلوت و طاعت مشغول گشتي. ( مرصاد العباد ص 281 ) وقتي حق تعالي حضرت موسي را براي استماع كلام خود بي واسطه، امر فرمود كه به ميقات بيايد همانطور كه در (سوره بقره آيه 51) آمده است، پس چهل شبانه روز به خلوت او را آراسته كرد تا به اين مقام برسد. گوييم: خلوت براي رفع حجب و اشتغالات فكري و جوارحي است تا آماده براي روشني شود و چشم و گوش برزخي و دل كه آينه جمال و جلال است استعداد براي دريافت الهامات و نسيم نفحات رباني پيدا كند و مددهاي غيبي و فيوضات رباني به دل خلوت نشين بيايد. گوهر معرفت https://eitaa.com/joinchat/3987931191C79e041da6b