میگفتند:
اونی که صبر نداره، همش دنبال اینه و اونه، چرا یکی داره یکی نداره، چرا یکی بیشتر داره یکی کمتر داره، چرا از این میگیرن میدن دست اون، همه اینا رو میبینه و حرص میخوره.
اما
کسی که صبر داره، اینا رو بازی میدونه، دنیا رو خانه بازی میدونه که باید از چیزی که داره لذت ببره و استفاده کنه اما غرقش نشه چون یه روزی بالاخره از این خانه بازی بیرون میره..
و چقدر ما باید صبور باشیم..
چقدر باید صبور باشیم..
برای کسی که داره دعا کنیم خدا بیشترش کنه، برای کسی که نداره دعا کنیم خدا روزیش کنه، خودمون رو درگیر زیورآلات زندگی نکنیم و اصلش رو بچسبیم...
پ.ن: درآمدی از سومین روضه خونمون :)
هدایت شده از توابین | سید مصطفی موسوی
«ما باید بخندیم و گریه کنیم. عشق بورزیم، کار کنیم، لذّت ببریم و رنج بکشیم. با نوسانی بسیار در تمام طول حیات. به گمان من، انسان همین است.»
@ir_tavabin