🔴چهار روزست دنبال ژل ضدعفونی کننده میگردم 🔴به کمپین #بیداری_ملت بپیوندید👇 http://eitaa.com/joinchat/963837952Cb758f6bd13

حلقه معرفت مجازی آیا ویروس در حرم اثر میگذارد ؟ آیا دعا و صدقه مانع ویروس میشود؟ @coronaai

استجابت دعا در حرم اهلبیت بصورت معجزه است یا سیر طبیعی دارد؟؟ @coronaai

نعمت حضور یک #امام_حکیم در رأس جامعه؛ ::به رفتارهای حضرت #آقا در واقعه #کرونا از ابتدا تا الآن خوب دقت کنید. :اولین واکنش: :تبیین مکر رسانه ای دشمن و تزریق آرامش به جامعه ایشان در درس خارج خود نسبت به فضاسازی رسانه ای علیه مردم ایران هشدار می دهند و آن را حربه ی قدیمی دشمن می دانند. :واکنش دوم: :روحیه بخشی به سربازان خط مقدم برنامه ای را صرفا جهت تشکر از جامعه پزشکی و پرستاران ترتیب می دهند و روحیه ی سربازان خط مقدم جبهه را تقویت میکنند. :و اما سومین واکنش: :مفصل ترین صحبت تا الآن با توجه باینکه آغاز هفته درختکاری ۱۵ اسفند است، با جستجو در بیانات ایشان روشن می شود که در تمام سالیان گذشته هیچگاه حضرت #آقا روز ۱۳ اسفند اقدام به کاشت درخت نکرده بودند. و با توجه به صحبت های مفصل ایشان بعد از کاشت درخت در امروز، برداشت بنده این است که حضرت آقا خواستند زودتر مطالبی را با مردم در میان بگذارند. اما محور های صحبت امروزحضرت آقا: باز هم تشکر از جامعه پزشکی و پرستاران تشکر از خانواده این عزیزان تسلی به خانواده های داغدار واقع بینی نسبت به خطر #کرونا و تزریق آرامش به جامعه توصیه به رعایت نکات بهداشتی و تاکید باینکه عدم رعایتی که منجر به شیوع شود، گناه محسوب می شود. : توصیه به دعا، توسل و توکل : توصیه به هم افزایی مسئولین و همبستگی مردمی :فکر نمی کنم لازم به توضیح اضافی باشد. همه چیز روشن است. او حکیمی است که نه #متحجر است و نه #متجدد(به معنای خاص آن) لذا پیروان او نه هیچگاه ضریح لیس می زنند و نه هرگز در کنار رعایت دستورات پزشکی جدید، دعا و توسل را فراموش می کنند. :خدای نگهدارش باد. ✍ امیر احتشام/ #آگاهی_نسبت_به_مکر_دشمن #قدر_شناسی #اعتقاد_به_نظام_اسباب_مسببات #رعایت_قواعد_پزشکی #تاثیر_دعا_توسل #دین_داری_عقلانی #کرونا https://eitaa.com/coronaai

چرا اقدامات پیشگیرانه در حرم‌های مطهر، منافاتی با دارالشفا بودن آن‌ها ندارد؟/ محمدجواد نظافت http://ijtihadnet.ir/%da%86%d8%b1%d8%a7-%d8%a7%d9%82%d8%af%d8%a7%d9%85%d8%a7%d8%aa-%d9%be%db%8c%d8%b4%da%af%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d8%ad%d8%b1%d9%85%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%b7%d9%87%d8%b1/

محمدجواد نظافت : بعضی‌ها می‌پرسند: چرا نماز جمعه را تعطیل می‌کنید؟ چرا در حرم امام رضا (ع) مهرها و فرش‌ها را جمع می‌کنید؟ امام رضا (ع) می‌تواند شفا بدهد؛ حرم امام رضا (ع) شفاخانه است؛ اما شما درِ شفاخانه را بستید و تعطیل کردید. در پاسخ باید گفت دنیا، دنیای اسباب و مسببات است؛ خداوند در این دنیا کارهایش را با اسباب انجام می‌دهد: «أَبَیَ اللّهُ أَنْ یُجْرِیَ الأُمُورَ اِلاّ بِأَسْبابِها» (اصول کافی/۱/۱۸۳/۷)، خدای متعال از این‌که امور بدون اسبابش جریان پیدا کند، امتناع دارد. خداوند برای هر چیزی، اسباب قرار داده است. به زمین نیروی جاذبه داده، به آب خاصیت رفع کنندگی عطش را بخشیده و به آتش خاصیت سوزاندن. مسبب‌الاسباب خداست و اوست که این سبب‌ها را می‌دهد و هر موقع اراده کند، می‌تواند این خاصیت را بگیرد؛ دست‌های خدا بسته نیست: «وَقَالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللَّهِ مَغْلُولَه غُلَّتْ أَیْدِیهِمْ» (مائده-۶۴) یهود می‌گویند که دست خدا بسته است، اما دست‌های خودتان بسته است، خدای متعال آتش را بر ابراهیم (ع) سرد می‌کند، به آتش گفت: «قُلْنا یا نارُ کُونِی بَرْداً وَ سَلاماً عَلى‌ إِبْراهِیمَ»(انبیاء-۶۹) آب که سیال است و باید فروبریزد، برای موسی (ع) آب‌ها مانند کوه بر روی‌هم قرار گرفت؛ «کَالطَّوْدِ الْعَظِیمِ» (شعرا-۶۳). این خاصیت را از آب گرفت، یعنی آب حالت سیالیتش را از دست داد. این اسباب مؤمن و کافر ندارد؛ شمشیر بر ابی‌عبدا…(ع) اثر می‌گذارد، سم بر امام حسن مجتبی (ع) اثر گذاشت؛ بر امام‌رضا (ع)، بر امام حسن عسکری (ع) اثر گذاشت؛ ائمه معصومین (ع) اگر بخواهند می‌توانند جلوی اثر آن را بگیرند، اما نمی‌خواهند. خدای متعال اصرار دارد که مردم هم به اسباب توجه کنند و متوجه باشند که این اسباب در ید قدرت خداوند است؛ یعنی در اسباب نمانند، پشت پرده اسباب، ملکوت اسباب را ببینند، ملکوت اسباب، خدای متعال است؛ لذا قرآن با تفکری که می‌خواهد به اسباب بی‌توجهی کند، مبارزه می‌کند. بنی‌اسرائیل به موسی گفتند: تو و خدایت بروید و بجنگید، ما همین جا نشسته‌ایم؛ «فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ رَبُّکَ فَقاتِلا إِنَّا‌هاهُنا قاعِدُونَ» (مائده-۲۴) ممکن است اشکال شود خدا که می‌تواند ما را بر دشمن پیروز کند، چرا نمی‌کند؟ پاسخ این است که آری! خداوند می‌تواند، اما قرار است تو آزمایش شوی. درجای دیگری از قرآن می‌خوانیم: «أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ یَشَآءُ الله أَطْعَمَهُ » (یس-۴۷)، ما شکم کسی را سیر می‌کنیم که اگر خدا می‌خواست، آن را سیر می‌کرد؛ بله! اگر خدا می‌خواست، می‌توانست همه فقیران را توانگر کند، اما در این جریان، تو داری آزمایش می‌شوی، خدا هر کاری انجام نمی‌دهد؛ بلکه هر کاری که مطابق حکمت و مشیتش باشد، انجام خواهد داد؛ بنابراین، قرآن این تفکر که خدا کارها را انجام دهد، رد می‌کند. قرآن می‌گوید: «إِنَّ اللهَ لاَ یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ»(رعد-۱۱) خدا زمانی شرایط را تغییر می‌دهد که انسان خودش تغییرات را شروع کند؛ تو تغییرات را شروع کن، بعد می‌گوید تو که تغییرات را شروع کنی، خدا به تغییرات اثر می‌دهد و تغییر ایجاد می‌کند؛ اما بازهم تو نیستی! بعضی مشرک هستند؛ فقط سبب‌ها را می‌بینند. از آن طرف بعضی می‌خواهند سبب‌ها را نبینند؛ موحد خیالی هستند! موحد واقعی کسی است که سبب‌ها را ببیند و سبب‌ها را خدا نداند؛ بلکه خدا را حاکم بر سبب‌ها بداند و چون مؤمن، خدا را حاکم بر سبب‌ها می‌داند، اگر سبب دارد، از آن‌ها استفاده می‌کند و در هنگام استفاده می‌گوید: بسم‌ا… الرحمن الرحیم؛ یک دانش‌آموز مؤمن، درس می‌خواند، ولی دعا هم می‌کند؛ وقتی نوح (ع) می‌خواهد کشتی را به دریا بیندازد، می‌گوید «بسْمِ اللهِ مَجْریها وَ مُرْساها» (هود-۴۱)، جریان این کشتی باخداست، لنگر انداختن و ایستاندنش هم باخداست، باید از او مدد بگیریم. https://eitaa.com/coronaai

محمدجواد نظافت: اسباب را بُت نکنیم نکته قابل توجه دیگری هم هست؛ برخی از ما، معمولاً در اسباب گیر می‌کنیم و اسباب بت ما می‌شود؛ لذا خداوند که بت شکن است، نعمت، امنیت، سلامتی و … را می‌گیرد تا انسان متوجه خدا بشود؛ در دریای توفانی، انسان مخلصانه خدا را می‌خواند: «فَإِذا رَکِبوا فِی الفُلکِ دَعَوُا اللَّهَ مُخلِصینَ لَهُ الدّینَ» (عنکبوت-۶۵) وقتی نجات پیدا می‌کنند، مشرک می‌شوند: «فَلَمّا نَجّاهُم إِلَى البَرِّ إِذا هُم یُشرِکونَ»(عنکبوت-۶۵). ما معمولاً در گرفتاری‌ها خدا را می‌بینیم همین‌که خدا سبب را فراهم می‌کند، باز در سبب گیر می‌کنیم! نباید سبب را نفی نکرد، باید از سبب استفاده کنیم؛ ما حق نداریم در خودرویمان را باز نگه‌داریم، بگوییم توکل بر خدا! خدا می‌تواند حفظ کند، اما حفظ نمی‌کند، سبب حفظ شدن وسیله ات این است که قفل بزنی؛ فرمود: «با توکل زانوی اشتر را ببند»، اول ببند بعد توکل کن؛ البته دلت به این قفل خوش نباشد، دلت به خدا خوش باشد، بگو بقیه‌اش با تو، من وظیفه‌ام را انجام دادم. خدایا تو به عمل من اثر و ثمر بده. الان ویروسی دارد تکثیر می‌شود که سرعت انتقالش زیاد است؛ این دستور دینی است که جانتان را حفظ کنید، آلوده نشوید و دیگران را آلوده نکنید. نمی‌توانیم بگوییم این قضیه فقط باید در سینما و ورزشگاه رعایت شود، خیر! باید در حرم هم رعایت شود، حرم امام رضا (ع) باید بیشتر مراقب بشود؛ این توهین به آن حضرت نیست، این قواعد عالم است. امام رضا (ع) دوست ندارد تو فکرت به سمت اشتباه برود و فکر کنی قرار است قواعد عالم به هم بخورد؛ اگر قرار بود قواعد عالم به هم بخورد، امام رضا (ع) با سم شهید نمی‌شدند. پس وقتی سم روی بدن مبارک امام (ع) اثر می‌گذارد، ویروس می‌تواند روی در حرم آن حضرت هم اثر بگذارد و زائر را گرفتار کند؛ همان‌طور که هنگام رسیدن ناپاکی به حرم، باید محل را آب کشید و شست، در مقابل این ویروس هم باید چنین رفتار کرد؛ اسلام دین عقلانیت است؛ منتها اسلام می‌گوید نگاه مادی صرف نداشته باش، بهداشت را رعایت کن و بسم‌ا… بگو؛ بگو خدایا بلا را دفع کن؛ اگر تمام ماسک‌ها را داشته باشی و تمام مواد شوینده را نیز مصرف کنی، بازهم نباید خود را مصون بدانی؛ ما از بلا ایمن نیستیم. به همین دلیل، ما از تولیت آستان قدس رضوی که به فکر آلوده نشدن حرم مطهر به ویروس خطرناک هستند، تشکر می‌کنیم. https://eitaa.com/coronaai

محمدجواد نظافت:دعا پشتوانه استفاده از اسباب یکی از صفات خداوند در قرآن کریم «مؤمن» (حشر/۲۳) است؛ خداوند ایمنی می‌دهد. در این بلاها، باید به خدا پناه برد؛ از کرونا به خدا پناه می‌بریم. بعد خدا می‌فرماید آن‌چه عقل می‌گوید را رعایت کن و به شست‌وشو هم پناه ببر. در این بلاها یکی از کارهایی که باید انجام دهیم، استعاذه است. استعاذه، یعنی پناه بردن به خدا، پناه به خدا، یعنی پناه به طرح خدا برای زندگی، پناه بردن به دستورهای خدا. ما وقتی‌که سالم هستیم، باید دعا کنیم، وقتی هم گرفتار شدیم، باز باید دعا کنیم. امیرالمؤمنین (ع) می‌فرماید: ‌کسی که در گرفتاری است، احتیاجش به دعا بیشتر نیست از آن‌کسی که در متن رفاه است ولی ایمن از بلا نیست (حکمت ۳۰۲). رفاه مثل این که وقتی مواد شوینده داریم، دست‌هایمان را می‌شوییم و دعا هم می‌کنیم. دانش‌آموزی که درس نخوانده است، حق ندارد بگوید خدایا کمک کن نمره من خوب شود؛ خوب نمی‌شود! چون تو می‌خواهی قواعد عالم را به هم بزنی؛ باید درس خواند، دعا هم کرد. در روایت داریم که موسی (ع) هنگام بیماری دارو نمی‌خوردند، خداوند فرمود: شفایت نمی‌دهم، باید خودت را مداوا کنی. دارو سبب است، انسانی که موحد است می‌گوید: خدا این خاصیت را به دارو داده است. این در همه عرصه‌ها وجود دارد، در جنگ هم‌چنین است؛ نمی‌توانی تیراندازی نکنی و بگویی خدایا این‌ها را از بین ببر! خدا می‌گوید تو قواعد تیراندازی را خوب رعایت کن، خوب نشانه‌گیری کن، ولی وقتی تیر انداختی، خدا می‌گوید تو نبودی که تیر انداختی، ما بودیم که انداختیم: «وَ ما رَمَیْتَ إِذْ رمَیْتَ وَ لکِنَّ اللَّهَ رَمى‌»(انفال-۱۷) بنابراین توسل به اهل‌البیت (ع)، پشتوانه اسباب است، دعاها پشتوانه اسباب هستند؛ حال اگر در شرایطی قرار گرفتیم که سببی نبود، مؤمن ناامید نمی‌شود، چراکه مسبب‌الاسباب هست؛ او می‌تواند سبب‌های جدید ایجاد کند، منتها این سبب‌های جدید را خداوند برای کسی ایجاد می‌کند که از سبب‌های موجودش استفاده کرده است. در زمان جنگ، امثال حاج قاسم سلیمانی‌ها اهل تدبیر بودند، شجاع بودند، برنامه‌ریزی و دقت می‌کردند، اما اسبابشان کم بود، پول و امکاناتشان کم بود، خدای متعال اسباب غیبی را به کمک فرستاد و ما توانستیم بر دنیای کفر پیروز شویم، سپاه طالوت که در برابر لشکر جالوت قرار گرفت، برخی گفتند: «لَا طَاقَه لَنَا الْیَوْمَ بِجَالُوتَ»(بقره-۲۴۹) ما طاقت نداریم، مشرک شدند و گفتند: این جمعیت را و امکاناتش را ببین! ولی کسانی که به میدان آمده بودند، دعا کردند: «رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَیْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْکَافِرِینَ »(بقره-۲۵۰)، با یک ضربه داود که به جالوت اصابت کرد، جالوت بر زمین افتاد، خدا ترس را در دل جالوتیان انداخت و همه فرار کردند. در روایت داریم «مَن سألنا اعطیناه و منِ استغنی أغناه ا…»؛ هرکس از ما اهل بیت چیزی بخواهد، به او عطا می‌کنیم و هرکس بی نیازی بجوید خدا او را بی نیاز می‌کند. منظور از این بی‌نیازی، بی‌نیازی معنوی نیست، نیازمندی معنوی خوب است اما باید توجه داشت که اسباب معنوی قرار نیست جای اسباب مادی را بگیرد؛ اسباب معنوی باید پشتیبان اسباب مادی باشد و اگر اسباب مادی هم از کار افتاد، توصیه می‌کنند: باز ناامید نباش، زیرا تو مسبب‌الاسباب (خدا) را داری و همچنین اهل‌بیتی داری که خداوند اسباب این عالم را به دست آن‌ها داده است؛ بنابراین، بیماری‌ها به اراده الهی است، شفا هم به اراده اوست، باید توجه داشت که همه‌کاره خداست؛ اهل‌بیت (ع) هم به ما آموزش می‌دهند که از اسباب استفاده کنید. https://eitaa.com/coronaai

از پاکی امام تا پاکیزگیِ حرم آیا پاکیزگی حرم امامان(ع) با پاکی اهل بیت(ع) منافات دارد؟ حجت الاسلام دکتر مهدی مردانی (گلستانی): با توجه به فراگیری ویروس کرونا در کشور عزیزمان ایران و نیز با عنایت به تدابیر بهداشتی متولیان خدوم حرم مطهر رضوی در ایجاد محدودیت برای زوار علی بن موسی الرضا(ع)، سوالی در ذهن برخی پدید می آید که آیا پاکیزگی حرم امامان(ع) با پاکی اهل بیت(ع) منافات دارد؟ آیا نظافت و پاکسازی حرم اهل بیت(ع) از آلودگی ها و بیماری ها، با قداست و شرافت بارگاه ایشان ناسازگار است؟ در این یادداشت، به صورت کوتاه به این سوال پاسخ می دهیم. بر پایه آموزه های قرآن، اهل بیت(ع) عصمت و طهارت از هرگونه ناپاکی و آلودگی به دورند و رجس و پلیدی به دامان ایشان راه ندارد. چنان که خداوند متعال در وصف طهارت ایشان فرموده است: «إِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيرا».[1] این طهارت و پاکی، اقتضا دارد تا مدفن و مرقد اهل بیت(ع) نیز پاکیزه نگاه داشته شود و از هر آلودگی که حریم ایشان را مکّدر سازد، تطهیر گردد. این پاکیزگی نیازمند مراقبت و نگاه‌داری است و می بایست هم در ساحت «باطنی» و هم ساحت در «ظاهری» پاسداری شود؛ منظور از «ساحت باطنی»، حفظ پاکیزگی حرم اهل بیت از آلودگی هایی چون: گناه و جنابت و غیره است و مقصود از «ساحت ظاهری»، حفظ پاکیزگی حرم اهل بیت از آلودگی هایی نظیر: نجاست و کثافت و غیره است. از این روست که در آموزه های دینی از ورود افراد جنب و حائض به حرم اهل بیت پرهیز داده شده است و به رعایت آدابی مانند: انجام غسل زیارت و استعمال بوی خوش و پوشیدن لباس تمیز سفارش شده است. صیانت از پاکیزگی حرم اهل بیت وظیفه ای همگانی است و محدود به خادمان و متولیان اماکن مقدسه نمی‌شود. چرا که حرم اهل بیت، حریم امن و مقدسی است که بندگان خدا از هر صنف و دین و طبقه ای به آن پناه می آورند و روزها و شب های خود را در آن به عبادت و مناجات سپری می کنند. پس هم به جهت وسعت زمانی بهره برداری، و هم به جهت گسترۀ مخاطبان، از بیشترین سطحِ کاربری برخوردار است و شبانه روز میزبان خیل عظیم مشتاقان و علاقه مندان اهل بیت عصمت و طهارت است. این حقیقت، وظیفه زائران و مجاوران حرم اهل بیت را سنگین می کند و تکالیف ایشان را در هنگامه حضور در عتبات مقدسه دو چندان می گرداند. یکی از وظایف مهم و اساسی زائران در هنگامۀ حضور در حرم اهل بیت، رعایت آداب بهداشت و سلامت است که به جهت نوع وظیفه ای که بر دوش ایشان قرار می گیرد به دو قسم «بایسته‌ها» و «ناشایسته‌ها» تقسیم می‌شود. منظور از بایسته‌ها، حفظ بهداشت و پاکیزگی حرم اهل بیت است و منظور از ناشایسته‌ها، پرهیز از اموری است که انجام آن با بهداشت و طهارت حرم اهل بیت منافات دارد. برخی از مهترین آنها عبارتند از: انجام غسل زیارت انجام وضو و طهارت استعمال بوی خوش پوشیدن لباس تمییز[2] عدم ورود با حالت جنابت[5] پرهیز از شوخی و مزاح[6] پرهیز از بوهای نامطبوع (سیر و پیاز) پرهیز از ایجاد مزاحمت برای زوار اما یکی از آدابی که رعایت آن در حرم اهل بیت لازم و ضروری است، مراقبت از سلامت خود و دیگران است. بدین معنا که زائر حرم اهل بیت اولا از سلامت و تندستی خود مراقبت نماید و از گرفتار آمدن به بیماری ها و ناراحتی های جسمانی دوری کند و ثانیا نسبت به ایجاد ناراحتی و انتقال بیماری به زوار و حاضران در حرم مطهر پرهیز نماید؛ خصوصا اگر آن بیماری واگیر داشته باشد و حضور او در مشاهد مشرفه موجب انتقال آن به زایران و خادمان حرم مطهر گردد و اسباب اذیت و ناراحتی ایشان را فراهم آورد. بنابراین رعایت «ادبِ بهداشت» در اماکن مقدسه اقتضا می‌کند که اگر کسی از یک بیماری واگیر رنج می برد، از حضور فیزیکی در حرم اهل بیت خودداری کند و فیض زیارت ائمه معصومین را از راه دور تجربه نماید. حال اگر وضعیت سلامت زائر به گونه ای باشد که بیمار محسوب نشود اما احتمال ابتلای به بیماری در او زیاد باشد، باز باید از رعایت آداب بهداشتی غفلت نورزد و حتی المقدور از اقامت زیاد در مشاهد مشرفه خودداری کند تا سلامت زائران حرم اهل بیت مصون ماند و احتمال ابتلای ایشان به حداقل ممکن برسد. این الزام بهداشتی، مسئولیت متولیان و خادمان حرم اهل بیت را سنگین‌تر کرده و ایشان را مکلّف می گرداند تا با توجه به اصل پیشگیری، از سلامت جسم و جان زائران حراست کنند و از شیوع بیماری در حرم اهل بیت جلوگیری نمایند. پاکی و طهارت اهل بیت با رعایت آداب بهداشت و سلامت در حرم ایشان منافاتی ندارد و این، دو حوزه کاملا متفاوت است. زیرا «پاکی» اهل بیت مربوط به ساحت معنوی و قدسی است که از وجود ملکوتی اهل بیت نشأت می گیرد؛ اما «پاکیزگی» حرم اهل بیت، مربوط به ساحت مادی و ظاهری می گردد که اقتضائات بشری زائران را پوشش می‌دهد. چطور که تعبیه سرویس های بهداشتی در حرم اهل بیت و نیز نظافت و غبارروبی آستان

مقدس ایشان، جزو ضرورت های عقلی و عرفی است که مورد قبول همگان قرار دارد. بنابراین اعمال محدودیت‌های بهداشتی که به اقتضای شرایط زمان در حرم اهل بیت صورت می‌گیرد به منزله نادیده گرفتن طهارت معنوی امامان نیست و نظافت ظاهری اماکن مقدسه چیزی از طهارت قدسی اهل بیت نمی‌کاهد. [1] . احزاب/ 33. [2] . «فاغتسِل و تَنَظَّفْ و البسْ ثوبَیک الطاهِرَینِ» محجّة البیضاء، ج4، ص91. [3] . «فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ إِنَّکَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوى» (سوره طه، آیه 12) [4] . «فی بُیُوت أَذِنَ اللهُ اَنْ تُرْفَعَ وَ یُذْکَرَ فیهَا اسْمُهُ یُسَبِّحُ لَهُ فیها بِالْغُدُوِّ وَالآصالِ» (سوره نور، آیه 36) [5] . چنان که امام صادق(علیه السلام) به ابوبصیر که در حال جنابت بر حضرتش وارد شد فرمود: «أَما تَعْلَمُ أَنَّهُ لا یَنْبَغی لِلْجُنُبِ أَنْ یَدْخُلَ بُیُوتَ الاْنْبِیاءِ؛ آیا نمى‌دانى که بر شخص جنب شایسته نیست که در خانه هاى انبیا (و اولیا) داخل شود» . (قرب الاسناد، صفحه 21) [6] . «وَاقِلّ مِنَ الکَلامِ وَالمِزاح». https://eitaa.com/coronaai

استفتائاتی در باره کرونا:استفتاء از آیت‌الله مکارم شیرازی: حضور افراد مبتلا به بیماری واگیردار در مکان‌های عمومی سؤال: در خصوص افراد مبتلا به علائم بیماری‌های حاد ویروسی و واگیردار، نسبت به حضورشان در مجامع و مکان‌های عمومی حکم چیست؟ جواب: چنین افرادی از حضور در مجامع و مکان‌های عمومی باید خودداری کنند و در صورتی که این کار سبب ابتلای دیگران به بیماری خطرناک منتهی به مرگ شود دیه تعلق می‌گیرد و آن کس که باعث شده، باید دیه را بپردازد و اگر فقط هزینه درمانی سنگینی دارد آن را باید بپردازد.‌ لزوم عمل کردن به توصیه‌های بهداشتی سؤال: عمل نکردن به توصیه‌های بهداشتی در زمان گسترش بیماری‌های واگیردار و ویروسی که از طرف دولت و دستگاه‌های مربوطه، دستورالعمل‌های بهداشتی صادر می‌گردد، چه حکمی دارد؟ https://eitaa.com/coronaai جواب: باید تا آنجا که می‌توانند مسائل بهداشتی را رعایت کنند؛ و در صورتى که از حدّ معمول و متعارف پزشکى کمتر رعایت کنند و بیم انتقال بیمارى برود، موجب ضمان است. لزوم رعایت بهداشت توسط پرستاران و پزشکان سؤال: عدم رعایت بهداشت توسّط پزشک یا پرستار در هر بخش، ممکن است موجب ضرر و زیان به بیمار شود. آیا چنین کارى ضمان آور است؟ جواب: در صورتى که از حدّ معمول و متعارف پزشکى کمتر رعایت کنند و بیم انتقال بیمارى برود، موجب ضمان است. ضمان بیمار در صورت سرایت بیماری واگیردار سؤال: چنانچه بر اثر سهل‌انگاری افراد مبتلا به بیماری‌های واگیردار و عدم توجه به رعایت بهداشت، این بیماری به دیگران سرایت کند و موجب بروز خسارت گردد، آیا ضامن هستند؟ جواب: در صورتی که این کار سبب ابتلای به بیماری خطرناک منتهی به مرگ می‌شود دیه تعلق می‌گیرد و آن کس که باعث شده باید دیه را بپردازد و اگر فقط هزینه درمانی سنگینی دارد آن را باید بپردازد.‌ احتکار اقلام دارویی و پزشکی سؤال: در زمان شیوع و فراگیر شدن برخی بیماری‌ها و یا در زمان تحریم برخی اقلام دارویی و حتی کمبود آن در کشور، انبار کردن و احتکار کردن آن‌ها چه حکمی دارد؟ جواب: احتکار حرام است و معنای آن انبار کردن کالاهای ضروری و مورد نیاز مردم است به قصد آنکه بتواند با قیمت بالاتر به فروش برساند مشروط بر اینکه به‌اندازه کافی آن کالا در بازار وجود نداشته باشد.‌ خودداری افراد مبتلا به ویروس از مراجعه به مرکز درمانی سؤال: در برخی موارد مانند ابتلای افراد به بیماری حاد یا واگیر که نیاز به قرنطینه و معالجات خاص دارد، این افراد از مراجعه به مراکز درمانی خودداری می‌کنند، حکم چیست؟ جواب: در صورتی که ضرر مهمّى به او می‌رسد یا خطر مرگ برای او و سرایت به دیگران وجود دارد، بیمار نباید از درمان خودداری و یا آن را قطع کند.‌ http://ijtihadnet.ir/

پاسخ به یک شبهه/ چرا قم بر خلاف روایات درگیر کرونا شد؟ برفرض که این روایت از امام صادق(ع) نقل شده باشد و نیز روایات دیگر به این مضمون هرگز بدین معنا نیست که مردم قم مصون از هر بلا و گرفتاری و رنج و بیماری‌اند، بلکه بر پایه حدیثی از امام کاظم(ع): مومن هر اندازه که ایمانش بیشتر باشد. گرفتاری و ابتلایش بیشتر می‌شود. آنچه از احادیث که در مدح و عظمت قم بیان شده است بر فرض صحت سند که در جای خود باید بحث شود، ناظر به بُعد معنوی این شهر است نه جنبه مادی آن. لذا قم نیز مانند سایر بلاد در معرض بلایای طبیعی مثل سیل و زلزله و طوفان است و از این رو سفارش معصومین(ع) به توجه و یا سکونت در شهر قم و اطراف آن برای محفوظ ماندن از فتنه‌هایی است که به ایمان انسان آسیب می‌زند. قابل توجه اینکه حتی مسجدالحرام که به عنوان خانه امن الهی در قرآن معرفی شده است، بارها دچار ابتلائات شدید مثل سیل و ویرانی و آتش سوزی و ... گردیده است. ️بنابراین؛ مقصود از امن بودن مسجد الحرام و حرم اهل‌بیت عبارت از امنیت معنوی است نه امنیت مادی و جسمی. https://eitaa.com/coronaai