جانِ جان‌ست وگر جای ندارد چه عجب این‌که جا می‌طلبد در تنِ‌ ما هست؛ کجاست؟! پرده‌ی روشنِ دل بست و خیالات نمود و آنک در پرده چنین پرده‌ی دل بست؛ کجاست؟! عقل تا مست نشد چون و چرا پست نشد و آنک او مست شد از چون و چرا رست؛ کجاست؟! #یه‌لقمه‌شعر

با عشق توست که می پیوندم به خدا، زمین، تاریخ، زمان، آب، برگ، به کودکان آن گاه که می خندند، به نان، دریا، صدف، کشتی به ستاره ی شب آن گاه که دستبندش را به من می دهد، به شعر که در آن خانه دارم و به زخم که در من لانه کرده. تو سرزمین منی، تو به من هویت می دهی آن که تو را دوست ندارد، بی وطن است. #یه‌لقمه‌شعر

اینکه وقتی نیستم، یک کَس دگر راهی کنم تا که راپورتِ تو وُ ‹او› را دهد، غمدار نیست ؟!😂🥲 #دوم‌شخص‌مفرد

دیوانه شدم در طلبت بس که به دیوان هی فال زدم، فال زدم، تا تو بیایی ! #دوم‌شخص‌مفرد

ꔷ͜ꔷعَجِّل‌لِوَلیِّک‌اَلفَرَج_/\_ /\__🤍 \/

:)

دوست داشتنت را از سالی به سال دیگر جابه‌جا می‌کنم انگار دانش‌آموز مشق‌اش را در دفتری تازه پاکنویس می‌کند جابه‌جا می‌کنم … صدایت عطرت نامه‌هایت و شماره‌ی تلفن و صندوق پستی ات را‌ می‌آویزمشان به کمد سال جدید و … اقامت دائمی در قلبم را به تو می‌دهم… #یه‌لقمه‌شعر

^^

🦋

‏وقتی همه چیز مرا شکست داد ، باید کنارم می‌ماندی نه این‌که در میانِ آن‌ها باشی.🥀 - لاادری #یه‌لقمه‌شعر

:)