مکثی کرد و نوشت: «ممنون که در دلم ریشه دواندی.» در جواب برایش نوشت: «خاکت خوب بود؛ من گیاهی نیمه جان بودم، خسته از زیستن و ماندن، هوای تو سبزم کرد.» #دوم‌شخص‌مفرد

بی باران در نگاهِ تو ، سبز شدم .

چشمات انقدر قشنگه که انگار ماه بوسیدتش :))))🌙✨

تو را چیدم دست‌هایم بوی زندگی گرفت :)))

اگر چه دیر بماندم، امید برنگرفتم ‏مَضَی الزَّمانُ و قَلبی یَقُولُ: اِنّکَ آتی ‏«زمان می‌گذرد و قلبم به من می‌گوید که تو باز می‌گردی.». #یه‌لقمه‌شعر

هوا بوی تو رو میده:)))☔️

دوست‌داشتنِ‌آدم‌های‌ِبزرگ، انسان‌رابزرگ‌می‌کندودوست داشتنِ‌آدم‌های‌نورانی‌به‌انسان نورانیت‌می‌دهد.اثروضعی‌محبوب آنقدرزیاد‌است‌که‌آدم‌باید‌مراقب باشدمبادابه‌افراد‌ِ‌بی‌ارزش‌علاقه‌ پیدا‌کند!🌱 (استاد‌پناهیان)

«نیست به مصر وجود جز تو عزیز دگر»

«كيفَ لا يُزهر قلبي وأنتَ المطر؟» چگونه قلبم شکوفه نزند و در حالی که تو بارانی؟🫀

:(🦋

اگر بيشتر گوش بدهيم می‌توانيم صداى حزن آلود على (ع) را از مدينه‌ى رسول بشنويم كه با چشم اشک و نواى غربت می‌گويد: «امَّا حُزْنِى فَسَرْمَدٌ وَ امَّا لَيْلِى فَمُسَهَّدٌ» اندوهم هميشگى گشته، و شبم به بيدارى كشيده، جان من با آه و ناله‌هایش در اندرون من زندانی است. ای کاش جان من هم با ناله‌ها از بدنم خارج شود. بعد از تو خیری در زندگی نیست و من از ترس این‌که مبادا زندگی‌ام به طول انجامد، گریه می‌کنم.