احتمال یک قطعیت (بخش اول)
یک روز قبل از حمله ی اسرائیل به ایران، برای عزیزی نوشتم "اسرائیل ظرف یکی دو روز آینده حمله می کند"
دو ماه قبل از فتنه ی دی ماه هم در کانال "حا.میم" عرض کردم "در دی ماه، فتنه خواهیم داشت"
ادعای پیشگویی دارم؟! ابدا!
به اطلاعات بچه های بالا دسترسی دارم؟! اصلا!
با علوم غریبه سر و کار دارم؟! به هیچ وجه!
گاهی وقت ها لازم است مدارک و شواهد را کنار هم بگذاریم و بدون افتادن در دام تعصب و هیجان، تصویر کلی را ببینیم!
با این وضعیت بیایید یک بار شرایط را مرور کنیم و به این سوال پاسخ دهیم: "آیا جنگ می شود؟"
۱. پرونده ی اپستین یک افتضاح تمام عیار برای غرب و به ویژه آمریکاست. تنها چیزی که می تواند موضوع اپستین را به حاشیه براند، یک جنگ پر سر و صداست.
۲. ترامپ، برجام را پاره و اوباما را به خاطر این توافق مرتبا سرزنش کرده است. بنابراین به نسخه ی مشابه برجام قانع نخواهد شد. از طرف دیگر، اقدامات روحانی_ظریف در قضیه ی برجام، حد نهایت انعطاف نظام بوده است و پس از جنگ ۱۲ روزه، ابدا امکان نرمش در قضایای موشکی و منطقه برای ایران وجود ندارد. پس احتمالا مذاکرات به نتیجه نمی رسد.
۳. بعد از سال ۲۰۰۳ و جنگ آمریکا و عراق، این تجمع نیروهای آمریکایی در منطقه بی سابقه است. به ویژه اینکه بخش زیادی از این آمادگی ها، صرف تقویت پدافند پایگاه های نظامی آمریکا شده است. اگر فقط نیروهای آفندی آمریکا زیاد می شدند، وضع فرق می کرد ولی الان حریف دارد گارد می گیرد که مشت نخورد.
۴. وقایع ونزوئلا نشان داد اگرچه چین و روسیه شدیدا با اشغال ونزوئلا مخالف بودند اما ریسک برخورد نظامی را نپذیرفتند و در مورد اقدامات غیرقانونی آمریکا کرنش کردند.
این موضع قبلا در مورد سقوط بشار اسد هم تکرار شده بود.
این یعنی چین و روسیه امکان یا اراده ی هزینه دادن برای متحدانشان را ندارند.
۵. شورای امنیت قبلا بی اعتبار بود، پس از انتخاب ترامپ، بی اعتبارتر هم شده است. در روزگاری که ترامپ به دانمارک و کانادا هم رحم نمی کند، حقوق بین الملل و سازمان ملل، به اندازه ی بقال سر کوچه هم تاثیری در جلوگیری از توحش آمریکا ندارند.
۶. کودتای دی ماه اگرچه به نتیجه نرسید ولی دو آورده برای آمریکا داشت. اولا با جو روانی قبل و بعد از آن، مردم را دوپاره کرد و اتحاد روزهای بعد از جنگ ۱۲ روزه را از بین برد و ثانیا نقاط ضعف جمهوری اسلامی به ویژه در مدیریت فضای فکری دهه ی هشتادی و نودی ها را نشان داد. این ظرفیت، برای آمریکا و اسرائیل بسیار جذاب است!
۷. سیرک مونیخ برای این بود که به جهان نشان داده شود چنان حکومت سفاک و دیکتاتوری در ایران وجود دارد که ایرانیان خارج از کشور حاضرند کشورشان مثل عراق صدام توسط ترامپ بمباران شود تا آزادی را به دست بیاورند.
خروجی این ۷ عامل متاسفانه نشان می دهد به احتمال فراوان، در آینده ی نزدیک، آمریکا به ایران حمله خواهد کرد!
چگونه و چه وقت؟!
در مطلب بعدی عرض خواهم کرد.
حامد ملحانی
https://eitaa.com/hamedmalhani
حا. میم
احتمال یک قطعیت (بخش اول) یک روز قبل از حمله ی اسرائیل به ایران، برای عزیزی نوشتم "اسرائیل ظرف یکی
احتمال یک قطعیت (بخش دوم)
در حالی که به نظر می رسد تقابل جدی ایران و آمریکا تقریبا قطعی است، این سوال مطرح می شود که تا این جنگ، چقدر زمان باقی مانده است؟
توجه به چند مورد شاید ما را به پاسخ نزدیک کند:
۱. جام جهانی ۲۰۲۶، خرداد ماه ۱۴۰۵ به میزبانی سه کشور کانادا، آمریکا و مکزیک برگزار می شود.
علاوه بر اینکه برگزاری این مسابقات برای هر میزبانی، امری حیثیتی است، برای ترامپ به یک موضوع شخصی نیز تبدیل شده است پس هرگونه ماجراجویی نظامی آمریکا احتمالا باید تا آن موقع تمام شده باشد به ویژه آنکه پس از جام جهانی هم آمریکا درگیر انتخابات میان دوره ای می شود.
۲. پس از آخرین دیدار عراقچی و ویتکاف، ترامپ، مهلت دو هفته ای را برای رسیدن به نتیجه از طریق دیپلماسی مشخص کرده است. اگر این دفعه برخلاف خردادماه، وسط میز مذاکره، دکمه ی شلیک را نزند این مهلت، حدودا دهم اسفند به پایان می رسد.
۳. تجمع نیروهای آمریکایی در خاورمیانه، در حالی که بسیاری از آنها (مثلا خدمه ناو جرالد فورد) ماه هاست از خانه و خانواده شان دورند، نمی تواند خیلی طولانی شود و مثلا چند ماه به طول بیانجامد.
۴. برخی حلقه های آفندی و پدافندی آمریکایی ها هنوز تکمیل نشده است و همین ناو فورد نیز حدودا دو هفته ی دیگر به سواحل شرقی مدیترانه می رسد.
برآیند این چهار عامل، نشان می دهد اگر مذاکره به نتیجه نرسد و آمریکا بخواهد به ایران حمله کند احتمالا این کار را بین نیمه ی اسفند ۱۴۰۴ تا آخر فروردین ۱۴۰۵ انجام می دهد (پنجره ی ۴۵ روزه)
البته در این بازه، سالگرد حمله ی آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ هم وجود دارد (۲۰ مارس/ ۲۹ اسفند) که ممکن است با هدف همانندسازی سرنگونی رژیم دیکتاتوری صدام و نظام اسلامی، در ذهن مخاطب غربی، انتخاب شود!
اما اگر قرار باشد آمریکا به ایران حمله کند، لحظات اولیه ی جنگ چگونه خواهد بود؟
در مطلب بعدی تلاش می شود به این پرسش پاسخ داده شود.
حامد ملحانی
https://eitaa.com/hamedmalhani
یک جزء، یک آیه (غلبت)
در آیه ی ۲۴۹ بقره خداوند ضمن بیان نبرد طالوت و جالوت می فرماید:
کَمْ مِنْ فِئَهٍ قَلِیلَهٍ
چه بسا گروهی اندک
غَلَبَتْ
غلبه کردند
فِئَهً کَثِیرَهً
بر گروهی بسیار
بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِینَ
به اذن خداوند و خداوند با صابران است!
در طول تاریخ معمولا، جناح حق، همیشه "فِئَهٍ قَلِیلَهٍ" بوده اند و جناح باطل "فِئَهً کَثِیرَهً"
این موضوع اختصاصی به امروز و ناو و F35 ندارد. منتها خداوند می فرماید "بِإِذْنِ اللَّهِ" غلبه و پیروزی ممکن است!
با دو دوتا چهارتای دنیوی شاید جور در نیاید ولی "وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِینَ"!
جبههی حق، خدا را دارد که از همه تواناتر است!
#جزء_دوم
#رمضان_نوشت
حامد ملحانی
https://eitaa.com/hamedmalhani
حا. میم
احتمال یک قطعیت (بخش دوم) در حالی که به نظر می رسد تقابل جدی ایران و آمریکا تقریبا قطعی است، این سو
احتمال یک قطعیت (بخش سوم)
اگر قرار باشد آمریکا به ایران حمله کند، این حمله چگونه خواهد بود؟
قبل از پاسخ به این سوال، ابتدا باید از یک تله ی ذهنی خلاص بشویم!
"تله ی استدلال استقرایی"
تله ی استدلال استقرایی وقتی رخ می دهد که از چند نمونه ی خاص و تکرارشونده به یک قاعده و حکم کلی می رسیم!
وقتی سه بار، با یک رویداد مشابه مواجه می شویم، انتظار داریم رویداد چهارم هم از همان الگو پیروی کند.
و اگر نکند؟ خب غافلگیر می شویم!
سال ها با رژیم صهیونیستی در سوریه درگیر بودیم و همیشه این زد و خوردها در سطح مشخصی بود. اسرائیل مکررا پایگاه T4 در سوریه را که بخشی از آن، محل استقرار نیروهای نظامی ایران بود هدف قرار می داد (الگوی تکرار شونده)
وقتی اسرائیل سطح تنش را یک پله بالاتر برد و به سفارت ایران در دمشق حمله کرد، چه شد؟ غافلگیر شدیم!
طی سال های گذشته، اسرائیل بدون پذیرش مسئولیت رسمی، بارها، دانشمندان ما را در تهران ترور کرده و شکل، شیوه و سطح ترور تقریبا مشابه بوده است. اما وقتی اسرائیل الگوی تنش را تغییر داد چه اتفاقی افتاد؟
ترور عالی ترین مقام رسمی حماس در تهران، آن هم یک روز بعد از تحلیف رئیس جمهور، موضوع جدیدی بود. غافلگیر شدیم!
طی ۲۰ سال گذشته، به ویژه در سیستان و بلوچستان، با حملات تروریستی مسلحانه ی تکفیری ها به اماکن دولتی مواجه بودیم، ولی وقتی سطح تنش یک مرحله بالاتر می رود و به مجلس شورای اسلامی، حمله ی مسلحانه می شود چه؟ غافلگیر می شویم!
جنگ ۱۲ روزه، به خصوص در چند ساعت اول، مجددا تغییر الگوی تنش بود. در حالی که ما به شکل زد و خورد دیگری عادت کرده بودیم! نتیجه چه شد؟ احسنت! غافلگیر شدیم!
حماس در ۷ اکتبر، الگوی تکرارشونده درگیری با اسرائیل را تغییر داد و برای اولین بار، رژیم صهیونیستی را "غافلگیر" کرد، این واقعیت آنقدر دردناک و خطرناک بود که سه سال است اسرائیل دارد غزه را می کوبد تا دیگر این غافلگیری اتفاق نیفتد!
انگار مثل بمب هسته ای، عنصر "غافلگیری" می بایست تنها در ید قدرت آنان باشد!
به سوال ابتدای متن برگردیم.
اگر جنگی در پیش باشد، آمریکا چگونه حمله خواهد کرد؟
آیا قرار است در پاسخ به این پرسش، در تله ی استدلال استقرایی بیفتیم؟!
او سردار سلیمانی را ترور کرد و ما عین الاسد را زدیم.
او فردو را بمباران کرد و ما العدید را هدف گرفتیم.
اما سوال؟ قرار است سطح تنش در همین مرحله باقی بماند یا ممکن است دوباره غافلگیر شویم؟!
اگر جنگی رخ بدهد، آمریکا نمی تواند در سطح قبلی بازی کند. ناچار است مرحله ی جدیدی را آنلاک کند تا شانس پیروزی داشته باشد، مرحله ای که شاید الان برای ما دور از ذهن باشد.
این مرحله چیست؟
احتمالا هدف اول، ترور رهبری و روسای قوا در لحظات اولیه جنگ است تا کشور بی سر شود.
همزمان به سراغ شکستن دست ها می رود و با بمباران سنگین پایگاه های نظامی به ویژه در سواحل خلیج فارس، امنیت ناوها و پایگاه های منطقه ایش را حفظ می کند.
سپس گروهک های تجزیه طلب مسلح از مرزهای غربی و شرقی وارد و هسته های خفته ی آشوب و ترور در داخل کشور، مجددا فعال می شوند!
کشوری که بی سر است، دست های نظامیش شکسته است و درگیر تجزیه طلبی و جنگ داخلی است، هدف نهایی جنگ آمریکا و اسرائیل است!
نباید دوباره غافلگیر شویم!
نباید خام " نه! نمی زند" بشویم!
دشمن غدار هر بار سطح تنش را یک مرحله بالاتر می برد، باید برای بدترین و سخت ترین سناریوها آماده باشیم!
اگر برخورد قطعی است، شاید این بار ما باید از سلاح غافلگیری استفاده کنیم آن هم وقتی که سر و دست سالم است و کشور، آشوبزده نیست!
بگذارید یک بار آنها طعم تلخ شبیخون را بچشند!
وقتش شده است چک اول را ما بزنیم!
چون در غیر این صورت ممکن است اصلا فرصت مبارزه پیدا نکنیم!
این بار دیگر نباید غافلگیر شویم!
حامد ملحانی
https://eitaa.com/hamedmalhani
یک جزء، یک آیه (مکر)
"وَمَكَرُوا"
و مکر کردند
وَمَكَرَ اللَّهُ
و خدا هم جزای مکرشان را داد
وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ
و خدا بهترین جزا دهنده ی مکرکنندگان است
آیه ی ۵۴ سوره ی آل عمران در مورد چه کسانی است؟
کسانی که بیشتر از همه در طول تاریخ به مکر و نیرنگ، معروفند! بنی اسرائیل!
آنها برای حضرت عیسی، نقشه کشیده بودند. مو، لای درز نقشه ی قتل مسیح نمی رفت! فکر همه جا را کرده بودند، به جز یک چیز! خدا!
خدا، نقشه ی یهود را نقش بر آب کرد و پیامبرش را نجات داد!
آن هم طوری که کسی فکرش را نمی کرد!
جوری که شبیهش اتفاق نیفتاده بود!
و این ویژگی خداست که بنده ی مخلص پرتلاش مجاهدش را تنها نمی گذارد، حتی اگر همه ی دنیا، در مقابلش بایستد!
خدای ما همان خدای عیسی است!
اصلا مهم نیست آن طرف خندق خلیج فارس، در این جنگ احزاب، چند ناوِ عمرو بن عبدود، هماورد می خوانند!
با خدا اگر باشیم، شمشیر علی هنوز اعجاز می کند!
#جزء_سوم
#رمضان_نوشت
حامد ملحانی
https://eitaa.com/hamedmalhani
تنگنای تنگه
تنگه ی هرمز در کوتاه ترین بخش، ۳۳ کیلومتر طول دارد ولی همه ی این ۳۳ کیلومتر قابل کشتیرانی نیست.
با توجه به عمق خلیج فارس و قوانین بین المللی، ۳ کیلومتر مسیر رفت، ۳ کیلومتر مسیر برگشت و ۳ کیلومتر هم فاصله ی بین این دو مسیر برای رعایت موارد ایمنی است.
پس وقتی در مورد تنگه ی هرمز صحبت می کنیم عملا مقصود ما همین ۹ کیلومتر است.
طی سی سال گذشته تقریبا ۲۰ تا ۳۰ درصد تولید نفت جهان از این تنگه عبور می کرده است. این عدد امروز حدود ۲۰ درصد یعنی معادل ۲۰ میلیون بشکه است.
عربستان با حدود ۶.۵ میلیون بشکه بیش ترین سهم از این حجم نفت را دارد. در پله های بعدی، عراق، امارات، کویت، ایران و قطر ایستاده اند.
۸۰ درصد از این ۲۰ میلیون بشکه، به کشورهای آسیایی نظیر چین، هند، ژاپن و کره جنوبی صادر می شود و کمتر از ۵ درصد به آمریکا می رود.
در چنین شرایطی اگر ایران، تنگه ی هرمز را ببندد چه اتفاقی می افتد؟
🔻 بین فروش، تحویل نفت و دریافت پول آن، فاصله ی چند هفته ای وجود دارد. پس اختلال کوتاه مدت برای طرفین، قابل اغماض است. هر چه این اختلال طولانی مدت تر بشود اثری که می گذارد بیشتر می شود.
🔻 در ۱ تا ۳ روز اول، قیمت نفت حدود ۱۰ تا ۲۰ دلار جهش پیدا می کند.
🔻 ۱ هفته بعد هنوز کمبود تحویل فیزیکی نفت حس نمی شود چون محموله های روی آب و در راه وجود دارند ولی افزایش نوسان قیمت و حق بیمه کشتیرانی به وجود می آید.
🔻 در هفته ی دوم و سوم، کاهش تدریجی عرضه فیزیکی نفت محسوس می شود چون نفتکش هایی که باید از تنگه ی هرمز عبور کنند قادر به رسیدن به مقصد نیستند.
در این زمان، پالایشگاه ها شروع به مصرف ذخیره ی احتیاطی می کنند و در نتیجه جهش دوم قیمت نفت شروع می شود.
عربستان تلاش می کنند با خط خشکی موجود (خط نفت شرق به غرب با ظرفیت ۵ میلیون بشکه در روز)، این وضعیت را دور بزند. امارات نیز از خط لوله جایگزین به بندر فجیره (با ظرفیت ۱.۵ میلیون بشکه در روز) استفاده خواهد کرد ولی با توجه به محدودیت دبی این خطوط لوله، حتی در صورت سالم ماندن، نیاز بازار به صورت کامل تامین نمی شود.
🔻 از شروع هفته ی چهارم، ذخایر استراتژیک کشورهای واردکننده (آسیایی ها) کاهش می یابد. بیش ترین آسیب به چین، هند، ژاپن و کره ی جنوبی وارد می شود.
اگرچه افزایش قیمت نفت و قطع صادرات LNG قطر، کشورهای اروپایی را هم متاثر می کند.
در چنین شرایطی کشورهای صنعتی تولیدکننده ی نفت مثل آمریکا، کانادا، برزیل و روسیه کمتر از بقیه آسیب می بینند.
🔻 در ماه دوم و سوم، ذخایر استراتژیک چین و هند تمام می شود و جهش سوم قیمت نفت اتفاق می افتد. اقتصاد جهانی وارد رکود می شود و کشورهای صادرکننده خلیج فارس به دلیل کاهش شدید درآمدهای نفتی با تورم زیاد و شاید بی ثباتی اجتماعی روبرو شوند.
با توجه به این نکات اولا بستن تنگه ی هرمز فقط وقتی جواب می دهد که از دو تا سه هفته بیشتر شود.
ثانیا این حربه، در مرحله ی اول به چین به عنوان متحد استراتژیک ایران آسیب می رساند.
ثالثا ایجاد خطوط لوله ی زمینی برای دور زدن تنگه ی هرمز را در آینده، توجیه پذیرتر می کند.
در جنگ ۱۲ روزه، ایران با علم به این شرایط برای آشفته کردن خلیج فارس، اقدامی انجام نداد. هر پاسخی به دشمن باید در وهله ی اول مستقیما منافع و دارایی های آمریکا و اسرائیل را هدف قرار دهد!
با این وضعیت، انتخاب گزینه ی بستن تنگه ی هرمز، انتخابی سخت و پیچیده است که احتمالا فقط وقتی که کارد به استخوان برسد، عملیاتی می شود.
شاید گزینه ی مطلوب تر، ناامنی خلیج فارس و دریای عمان برای کشتی های تجاری آمریکایی و اروپایی با استفاده از شهپادهای ایرانی (شناور هدایت پذیر از دور) باشد، بدون آنکه عملا تنگه ی هرمز بسته شود!
در این صورت کلید فتح ایران، بعد از پهپادها، شهپادهای ایرانی خواهند بود!
سلاحی که کمتر در مورد آن گفته شده است!
حامد ملحانی
https://eitaa.com/hamedmalhani
یک جزء، یک آیه (انقلبتم)
وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۚ
و محمّد جز فرستاده ای از سوی خدا که پیش از او هم فرستادگانی [آمده و] گذشته اند، نیست.
أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَىٰ أَعْقَابِكُمْ ۚ
پس آیا اگر او بمیرد یا کشته شود، به روش نیاکان خود برمی گردید؟!
وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا ۗ وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ
و هر کس به روش گذشتگان خود برگردد، هیچ زیانی به خدا نمی رساند؛ و یقیناً خدا سپاس گزاران را پاداش می دهد.
خداوند در آیه ی ۱۴۴ سوره ی آل عمران، یک سوال مهم از مسلمانان می پرسد:
آیا اگر "آن اتفاق" بیفتد از ایمانتان بر می گردید؟!
یعنی ایمان شما این قدر سست و بی پایه و بدون مبناست که به نسیمی، از دست می رود؟!
مضحک نیست؟!
برای تازه مسلمانان، "آن اتفاق"، مرگ یا شهادت پیامبر بود.
اما این وضعیت فقط به صدر اسلام اختصاص ندارد.
ایمان به خدا باید آنچنان محکم و استوار و درونی باشد که هیچ حادثه ی بیرونی، سبب بازگشت به گذشته نشود!
برای همه ی ما، این امتحان رخ می دهد، یک اتفاقی جایی در زندگی، منتظر ماست که امتحانمان کند تا مشخص شود که "ینقلب علی عقبیه" می شویم یا نه؟!
تعجب نکنید اگر کسی که نام "علی" دارد و روزگاری زیر خیمه ی حسین علیه السلام، نذری پخش می کرده است امروز فرمان قرآن سوزی می دهد!
او در امتحانش بازنده شده و وارد ظلمت شده است!
این امتحان برای همه ی ما پیش می آید!
خداوند عاقبتمان را ختم به خیر کند!
#جزء_چهارم
#رمضان_نوشت
حامد ملحانی
https://eitaa.com/hamedmalhani
ناک اوت در راند هشتم
جایی در میانه ی آفریقا، در زئیر سال ۱۹۷۴، "جورج فورمن" مقابل "محمدعلی کلی" در رینگ بوکس ایستاده بود.
این هشتمین راند مسابقه بود.
در هفت راند قبلی محمدعلی فقط به طناب های رینگ تکیه داده بود و دست ها را جلوی سر و صورتش گرفته بود و فورمن هم فقط مشت زده بود!
نه از رقص پای محمد علی خبری بود، نه از جا خالی دادن هایش!
فورمن، ۷ راند مشت زده بود و کِلی در تمام طول مسابقه، در پناه دست هایش، تکیه داده به طناب ها، اندکی به بیرون رینگ خم شده بود!
سوت آغاز رینگ هشتم زده شد.
فورمن "ناامید و کلافه و کنجکاو" ایستاده بود! این دیگر چه جور مسابقه ای بود؟!
چرا کِلی تسلیم نمی شد؟!
در یک لحظه اما، همه چیز تغییر کرد، کِلی از حالت تدافعی بیرون آمد و با چند ضربه ی پی در پی چپ و راست، فورمن را غافلگیر کرد!
ناگهان فورمن روی زمین افتاد و ... ناک اوت شد!
محمد علی کلی، در راند هشتم، برنده ی مسابقه شده بود!
لحظه ای سکوت، سالن را فرا گرفت و بعد انگار تازه، تماشاگران فهمیده بودند محمدعلی چه نقشه ای کشیده بود، صدای تشویق شان، سالن را روی هوا برد!
کات! ۵۲ سال بعد!
ویتکاف روبروی مجری فاکس نیوز نشسته است و می گوید ترامپ از رفتار ایران "ناامید و کلافه و کنجکاو" شده است! او نمی فهمد با این همه نیروی هوایی و دریایی چرا ایران تسلیم نمی شود؟!
این همه فشار به ایران، چرا پرچم سفید تهران را بالا نمی برد؟!
این دیگر چه جور حریفی است؟!
این دیگر چه جنگی است؟!
برای ویتکاف و ترامپ می شود، یک دهه منبر رفت اما بعید است باز هم مفاهیمی مثل "تقوا، خودباوری، مقاومت، شجاعت، صبر و انتظار" را بفهمند!
راند هشتم دارد شروع می شود!
صدای ناک اوت کسی را بزودی جهان خواهد شنید!
حامد ملحانی
https://eitaa.com/hamedmalhani