کاش این مسیری که داری میری سمت حرم طولانی‌تر بشه آخه حتی یه ساعت بیشتر موندنت کنارمون هم یه ساعته...😭😭😭😭💔💔💔

چه خبره خیابان امام رضای مشهد😭 چه غم عجیبی اینجاست😭😭😭😭

می‌بینی؟ هنوزززز توی دهنم نمیچرخه بگم: «دارن سمت حرم میبرنت» 😭😭😭💔💔💔

ما نتونستیم مثل مردم عراق شما رو روی دست‌هامون حمل‌کنیم اصلاً برای ما باورکردنی نبود؛ مگه میشد کسی‌که راجع‌بهش میگفتیم: «علی به وقت حوادث عصا نمی‌گیرد» حالا بیاد روی شونه‌های مردمش تشییع بشه؟! نه که ما دلمون نخوادها نه! شما هیچوقت بار روی شونه‌های کسی نبودی...😭 تمام عمرت رو ایستاده در مقابل ظلم زندگی کردی، حالا برای ما پذیرفته نبود، به‌جای خودت تابوتت رو روی دست ببریم...💔 بحث مردم عراق توفیر داشت!‌ اونا عادت ندارن پیرمردای ۸۶ سالشون رو اینطور سرحال و محکم ببینن! ولی ما عادت داشتیم قربون اون محاسن سپیدشدت💔😭 به این دست‌هایی که تو مسیر تشییع داره سمتت دراز میشه خوب نگاه کن آقا! هیچکس دیگه دنبال انگشتر و چفیه و عبا نیست، همه اومدن دستتو بگیرن، دستشونو بگیری... بعضیاهم دست بالامیارن که بگن: حلالمون کن، دیراومدیم دیر شناختیم دیر فهمیدیم ولی اومدیم...💔

سالها تخریبش کردند توهین‌هایی کردند که اگه به خودشون میشد زمین و زمان رو به آتیش میکشیدن، ولی سکوت کرد. سال‌ها با دروغ‌هاشون و تکرار خزعبلاتشون توی ذهن جوون‌ها و مردمش خوندن که او شما رو دوست‌ نداره، ایرانی نیست، دلسوز نیست و به محض خطر فرار میکنه و چنین و چنان... ولی حالا ببینید جمعیت بدرقه‌کنندگان! نه دوست‌داران و عاشقانش رو... عزت دست خداست! خدا خواست عزیزش کرد حتّی وقتی اونها به خیال خام خودشون میخواستن ذلیلش‌کنن! عزت دست خداست؛ او یه مثال مهم از این عبارت بود. برای خدا زندگی‌کنیم برای خدا شهید بشیم خدا بهترین عزیزکننده است و بهترین جبران‌کننده... @hamiidsadegh

توی صحن‌های حرم جای سوزن انداختن! نه حتّی جای نفس‌کشیدن هم نیست! چشم‌درچشم درون و بیرون حرم جمعیتی‌ است که برای دیدنت آمده‌اند؛ نمیدانم این‌ شهر، این صحن‌ها، تا به‌حال اینهمه ازدحام یک‌جا به خودش دیده یانه؟! چه کرده‌ بودی با دل این مردم؟ چگونه قلوبشان را تسخیر کرده‌ای؟ با محبت؟! با خویشتن‌داری؟ با صبوری؟ نه! گمان نمیکنم تنها با اینها توانسته‌ باشی این جمعیت را گرد هم آوری که هریک شانه‌ای برای گریستن و التیامِ زخم دیگری‌ است! من گمان میکنم تو از آنان بودی و آن‌ها از تو، مستضعف بودنت، سادگی‌ات، و دل‌نگرانی‌هایت برای این مردم سبب شد آن‌ها تو را شبیه خودشان بدانند؛ شبیه خودشان که قرآن فرمود: «وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ» منت بر سرشان می‌نهیم و در نهایت آنان وارث زمین‌اند، حالا سخت‌ترین بار امانت را به دوش کتف‌های خسته‌ی خود میکشند... نزدیک غروب است مردم منتظرند اشک‌های داغ روانِ روی پوست‌های زیرآفتاب سوخته‌شان، به سروسینه زدنشان و حتّی گاهی هق‌هق بلند گریه‌شان هم نمیتواند این رنج را التیام دهد... راستی! چه کرده بودی با روح این مردم، که اینگونه برایت غرق ماتم شده‌اند؟! چه کرده بودی آقای سیدعلی‌جانِ ایران؟💔 @hamiidsadegh