وقتی از پدر پرسیدم اگه قرار بود یکی از ما تک فرزند خانواده بودیم، انتخابت کدوممون بودیم و گفته تو:

یه‌جوری اسماتون رو فینگیلیش و مخفف می‌نویسید که دور از جون، آدم حس می‌کنه اسم بیماری‌ خاصیه.

اولین کلام یک ایرانی وقتی چیزیو مشابه چیزی که خودش گرون‌تر خریده می‌بینه : جنس داریم تا جنس!

من همیشه قانونمدار و علاقمند به رعایت ضوابط و چارچوب‌ها هستم. مثلا سالاد شیرازی‌ رو با آبغوره می‌پسندم تا آبلیمو.

طبق تحقیقات میدانی این حقیر، بابا لنگ دراز توی یکی از قبرستون‌های شهر ما دفن شده.

بازم از قابلیت‌های گردشگری قبرستونمون میگم.

دنیا خیلی بی‌ارزشه. ولی نه اونقد که نبات حل نشده‌ی ته استکان چایی و تیکه یخ ته لیوان شربتت رو در انتها نجویی.

پدر ایرانی واقعا عالیه. دو سال پیش توی کلاس‌های آنلاین، دبیر انشا به من نمره نمی‌داد و می‌گفت از جایی متن‌ها رو برمی‌دارم و سطحش با کلاس متفاوته و این حرفا. چندبار تا قسم حضرت هم پیش رفتم اما فایده‌ای نداشت و هرچی بیشتر می‌گفتم بدتر می‌شد. از اونجایی که دبیر با پدرمون آشنایی داشت گفتم پدر تماس بگیره بگه که حرفمو باور کنه.😂 تماس گرفتن و ملتفت شدن و دیگه به ما چیزی نگفتن. چند روز بعد از این ماجرا داشتم برای پدرم می‌گفتم که یکی از موضوع‌های انشا‌ی این هفته فلان بود و داشتم ادامه می‌دادم که پدر پرید وسط حرفمو و گفت حالا تو بلد بودی چیزی بنویسی؟ (((:

میزان شناختی که پدرم از من داره ١٠ از ١٠ میزان باوری که پدرم نسبت به من داره هم ١٠ از ١٠

این ماجراها منحصر به این داستان نیست و بخواید بازم می‌گم از تخریب‌های زیبای پدرانه...