تقریبا مطمئنم دو روز دیگه داداشم بشینه پای این سرود و نماهنگهای تلویزیون قطعا اقدامی علیه اسراییل میکنه. مثلا ممکنه قاشق چنگال برداره و از هال تا تلآویو یه تونل بزنه تا به پناهگاه اینا برسه.
شب شد، همه خوابیدن. الان میتونم توی تاریکی همهی عکس و ویدیوهایی که از شما دارم ببینم و گریه کنم. گریهی زشت و زیاد. آه که چقدر زود دلم براتون تنگ شد.
ویدیوی هوار هوار آدم عزادار اما پی انتقام رو از اهواز دیدم. توی همون خیابونی راه میرفتن که مسیر دانشگاه به خوابگاه ما بود، برای روزهایی که به میل راه رفتن داشتیم. قرار شد وقتی برگشتیم، نابودی اسراییل رو توی مصطفاپاشا با خوردن باقلوا جشن بگیریم.
