شرمنده‌ام اگر این روزها نیستم، نمیتونم رفع تکلیفی مطلب بذارم.. فردا رو دعا کنید لطفا، خیلی.

💌 یک آمادگی متفاوت برای دعای عرفه کیفیت بهتر+ متن: panahian.ir/post/4133 #پیام_معنوی @Panahian_ir

#التماس_دعای_فرج @attre_yaas

التماس دعا..

تویی که بندگانت را یاد می‌کنی پیش از آنکه آنها تو را یاد کنند..

عیدتون هزار بار مبارک❤️🌱 هزاار بار.

سازمان‌های بشری با کار زنده‌اند.. - کار باید تشکیلاتی باشد | حضرتِ آقا.

-

مدت‌هاست «آنچه نباید» بر غالب مسائل غلبه می‌کند و فرصت حرکت عاقلانه را می‌گیرد. اولین قطره‌ی جوهرِ خطا که بر برگِ سفید افتاد، گمان کردم سهوی بوده و قرار نیست تکرار شود، اما چنین نبود. حال فهمیده‌ام که این برگِ سرتاسر سیاه، نتیجه انفعال من است. نه می‌توانم وجود خود را عدم کنم و نه‌ می‌توانم راه رفته را برگردم، مسیری‌ست که حتی اگر نخواهم، حتی اگر نفرت زده‌ام کند یا جانم را در سلول‌های پیکرم محبوس کند، باز باید بروم، باز باید قدم بردارم و پیش بروم، هیچ راه گریزی از جریان زمان نیست.

خدا رحمت کند آقای «مجهول» را، امروز تشیع جنازه‌شان بود. شب یکی از نزدیکان این آقا، بعد که نماز شب اول را خواند، به همان حالت نشسته برگشت و این چند جمله را گفت: « من مطمئنم این نماز حتما مرحوم را شاد می‌کند.» همه منتظر بودیم تا علت واقعه را بگوید: « از اول نماز همینطور ذهنم پیش این بود که شاخه‌های درخت روبه‌رویی چه شده، تا همان لحظه آخر، آخر نماز فهمیدم!» بعد هم با یک لبخند، آرام برگشت و ادامه‌ی حرفش را زد. اما من به جا ماندم، بسیار به جا ماندم. از ما عزیزانی می‌ماند که شاید نهایتا یک سال غصه‌مان را بخورند و افرادی در زندگی‌مان می‌روند، که حتی ممکن است به خودشان زحمت ندهند یک نماز شب اول قبر را با حضور دل بخوانند. دروغ چرا، این عالم شبیه به بزاق دهانی‌ست که ما چون تشنگان در پی سیرابی از آن هستیم؛ دریغ که چشمه را کمی جلوتر خواهیم یافت، اگر ادامه دهیم..

یه دعای از ته دل اساسی برای یکی از عزیزان من می‌کنید؟

«گناهان صغیره راهی به سوی ارتکاب گناه کبیره است و هرکس در گناه کوچکی از خدا نترسد، در گناهان بزرگ‌ هم از خدا نخواهد ترسید.» - ابراهیم عباس صولی از امام رضا علیه‌السلام شنیده بود. [عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۱۹۳، ح۴]