سلام اى چارمین نور الهى / کلیم وادى طور الهى تو آن شاهى که در بزم مناجات / خدا مى‏کرد با نامت مباهات تو را سجاده داران مى‏شناسند / تو را سجده گزاران مى‏شناسند ولادت امام سجاد (ع) مبارک ʝơıŋ➘ 『 #بهترین_زینت_حجاب 』 『 @hejaaaab 』

سلام اى چارمین نور الهى / کلیم وادى طور الهى تو آن شاهى که در بزم مناجات / خدا مى‏کرد با نامت مباهات تو را سجاده داران مى‏شناسند / تو را سجده گزاران مى‏شناسند ولادت امام سجاد (ع) مبارک   ʝơıŋ➘ 『 #بهترین_زینت_حجاب 』 『 @hejaaaab 』

از مهین بانوى ایران سر زد از خاک عرب آفتابى کز جمالش شد عیان آیات ربّ حجّت حقّ، رحمت مطلق ، علىّ بن الحسین درّة التّاج شرف ، ماه عجم ، شاه عرب . . .   ʝơıŋ➘ 『 #بهترین_زینت_حجاب 』 『 @hejaaaab 』

یک فلک مجد و کرامت یک جهان اجلال و فر در رخ انسان به چهرى دلنشین آمد پدید یک جهان تسلیم یک عالم رضا یک دهر فضل آسمانى آفتابى بر زمین آمد پدید ʝơıŋ➘ 『 #بهترین_زینت_حجاب 』 『 @hejaaaab 』

رها کنید مرا در هوای این آقا / گدا کنید مرا هم ، گدای این آقا دوباره اذن دخولم دهید تا اینکه / بدون پر بپرم در سرای این آقا . . . ولادت با سعادت امام سجاد(ع) مبارک ʝơıŋ➘ 『 #بهترین_زینت_حجاب 』 『 @hejaaaab 』

جمالِ بی مثالِ داور است ایـن به خَلق و خُلق و خو پیغمبر است این حسن زادی، حسین آورده‌ای، یا امیرالمؤمنین دیگر است ایـن بـه چشم نـور از او نـور بارد جمـال چـارده معصـوم دارد  ʝơıŋ➘ 『 #بهترین_زینت_حجاب 』 『 @hejaaaab 』

#حدیث #امام_سجاد

•﷽•🌴🌺 #آرام_جان و تو از دلم آگاهی و حاجتم را می‌دانی و ضمیر مرا می‌شناسی... 🔺#مناجات_شعبانیه #استورے📲

#حدیث #امام_سجاد

پی دی اف #مناجات_شعبانیه با ترجمه فارسی #ماه_شعبان

نام: على بن الحسين . كنيه: ابوالحسن و ابومحمد. القاب: زين العابدين، سيد الساجدين، سجّاد، زكىّ، امين و ذوالثفنات. به خاطر عبادت زياد و سجده‏ هاى طولانىِ امام زين العابدين (ع)، پينه ه‏اى در پيشانى‏اش بسته بود. از اين رو، به وى «ذوالثفنات» لقب دادند. منصب: معصوم ششم و امام چهارم شيعيان. تاريخ ولادت: نيمه جمادى الثانى سال 38. در مورد تاريخ ولادت آن حضرت، اختلاف است. غير از تاريخ مزبور، مورخان روز و ماه ولادت آن حضرت را، پنجم شعبان يا نيمه جمادى الاولى يا هفتم شعبان و يا نهم شعبان ذكر كرده ‏اند. در مورد سال ولادت آن حضرت نيز برخى سال 37 و برخى سال 36 هجرى را ثبت كرده ‏اند. امام زين العابدين (ع) دو سال پيش از شهادت امير المؤمنين، على بن ابى‏طالب(ع) چشم به جهان گشود. محل تولد:مدينه مشرفه، در سرزمين حجاز (عربستان سعودى كنونى). برخى مورّخان گفته‏ اند كه محل تولد آن حضرت در كوفه بوده است؛ زيرا در آن هنگام، همه افراد خانواده امام على (ع) در كوفه به سر مى‏ بردند. نسب پدرى: امام حسين بن على بن ابى‏طالب (ع) نام مادر: شهربانو، يا شاه زنان، دختر يزدگرد سوم، آخرين پادشاه از سلسله‏ ساسانيان در ايران كه در زمان خلافت امام على (ع) (و به قولى در عصر خلافت عمر يا عثمان) به اسارت مسلمانان در آمده و با اختيار خويش، همسرىِ امام‏ حسين (ع) را پذيرفت. اين بانوى بزرگ در ايام نوزادى امام زين العابدين(ع) درگذشت. مدت امامت: از زمان شهادت پدر بزرگوارش امام حسين (ع)، در محرم سال 61 تا محرم سال 95 هجرى، به مدت 34 سال. تاريخ و سبب شهادت: دوازدهم (يا هيجدهم يا بيست و پنجم) محرم سال 95 (يا 94) هجرى، در سن 55 سالگى، به خاطر زهرى كه وليد بن عبدالملك به آن حضرت خورانيد. محل دفن: قبرستان بقيع، در مدينه مشرفه، در جوار قبر عمويش، امام حسن مجتبى (ع) هم اكنون قبور مشرفه چهار امام معصوم(ع)، امام حسن مجتبى(ع)، امام زين‏ العابدين(ع)، امام محمد باقر(ع) و امام جعفر صادق(ع) در كنار هم مى‏ باشد. همسران: فاطمه، دختر امام حسن مجتبى و چند ام ولد. فرزندان: الف) پسران: 1. امام محمد باقر (ع). 2. زيد شهيد. 3. عبدالله باهر. 4. عمر أشرف. 5. حسين اكبر. 6. عبدالرحمن. 7. عبيد الله. 8. سليمان. 9. حسن. 10. حسين اصغر. 11. على‏اصغر. 12. محمد اصغر. ب) دختران 1. خديجه. 2. فاطمه. 3. عليّه. 4. ام كلثوم. اصحاب و ياران : اسامى تعداد زيادى از مؤمنان، شيعيان و محبان اهل بيت(ع) در زمره اصحاب و ياران امام زين العابدين (ع) آمده است كه در اين جا به نام برخى از آنان اشاره مى‏گردد:   1. جابربن عبدالله انصارى. 2. عامر بن واثله كنانى. 3. سعيد بن مسيّب. 4. سعيد بن جهان كنانى. 5. سعيد بن جبير. 6. محمد بن جبير. 7. ابو خالد كابلى. 8. قاسم بن عوف. 9. اسماعيل بن عبدالله بن جعفر. 10. ابراهيم بن محمد حنفيه. 11. حسن بن محمد حنفيه. 12. حبيب بن ابى ثابت. 13. ابو حمزه ثمالى. 14. فرات بن أحنف. 15. جابر بن محمد بن ابى بكر. 16. ايوب بن حسن. 17. على بن رافع. 18. ابو محمد قرشى. 19. ضحاك بن مزاحم. 20. طاوس بن كيسان. 21. حميد بن موسى. 22. أبان بن تغلب. 23. سدير بن حكيم. 24. قيس بن رمانه. 25. همام‏بن غالب (مشهور به فرزدق شاعر). 26. عبدالله برقى. 27. يحيى بن ام طويل.   زمامداران معاصر: 1. امير المؤمنين على بن ابى‏ طالب (ع) (40-35 ق.) 2. امام حسن‏ مجتبى (ع) (41-40 ق.) 3. معاوية بن ابى سفيان (60-35 ق.) 4. يزيد بن معاوية (64-60 ق.) 5. معاوية بن يزيد (64-64 ق.) 6. عبدالله بن زبير (73-64 ق.) 7. مروان بن حكم (65-64 ق.) 8. عبدالملك بن مروان (86-65 ق.) 9. وليد بن عبدالملك (96-86 ق.) از ميان زمامداران فوق، رديف‏هاى اول و دوم از خاندان بنى هاشم، سوم، چهارم و پنجم از خاندان بنى اميه و از تيره ابوسفيان، ششم از آل زبير و هفتم، هشتم و نهم از خاندان بني اميه و از تيره حكم بن عاص هستند.از ميان آنان امام على بن ابى‏ طالب(ع) دادگرترين و شايسته‏ترين فردى بود كه پس از پيامبر اكرم (ص) به زمامدارى مردم رسيد. زمامدارىِ كوتاه مدت وى الگو و سرمشق همه حكومت‏هاى صالحى است كه پس از او پديد آمده و يا در آينده محقق مى‏گردند. رويدادهاى مهم: 1. وفات شهربانو، مادر امام زين العابدين (ع) به هنگام تولد آن حضرت، در سال 38 هجرى. 2. شهادت امام على (ع) در دو سالگى و شهادت امام حسن مجتبى (ع) در سيزده سالگىِ امام زين العابدين (ع) 3. همراهىِ امام زين العابدين (ع) با پدرش، امام حسين (ع)، در عدم بيعت با يزيدبن معاويه و حركت اعتراض‏ آميز از مدينه به مكه، در رجب سال 60 هجرى. 4. همراهىِ امام سجاد (ع) با كاروان حسينى در حركت از مكه به كربلا، درذيحجه سال 60 هجرى. 5. حضور امام زين العابدين در نهضت خونين كربلا، در سن 23 سالگى. 6. ابتلاى امام زين العابدين (ع) به بيمارىِ شديد، در روز عاشورا، و عدم توانايىِ جهاد در راه خدا. 7. تحمل مصيبت شهادت امام حسين

(ع) و ياران و اصحاب آن حضرت، از سوى امام زين العابدين(ع) در روز عاشورا. 8. جنايت‏هاى لشكريان يزيد در جدا كردن سرها از بدن شهدا و بر نيزه كردن آنها، اسب دوانى بر بدن‏هاى شهدا و غارت و آتش زدن خيمه‏ ها پس از شهادت امام‏ حسين (ع)، در عصر عاشورا. 9. آغاز اسارت امام زين العابدين (ع) و ساير بازماندگان قافله حسينى به دست لشكريان عمر بن سعد از عصر روز عاشورا. 10. تحمل سختى‏ ها و مشقت‏هاى امام زين العابدين(ع) و ديگر بازماندگان در اسارت، كوفه و شام. 11. خطبه خواندن امام سجاد(ع) براى اهالى كوفه، در حالى كه در غل و زنجير و اسارت دشمنان بود. 12. خطبه خواندن امام سجاد(ع)، در مجلس بزرگ مسجد اموىِ شام، در حضور يزيد و تأثير شگفت آن بر شاميان. 13. بازگشت امام زين العابدين(ع) به همراه ساير بازماندگان نهضت كربلا از اسارت كوفه و شام به مدينة الرسول(ص) 14. حزن شديد و گريه‏هاى طولانىِ امام سجاد(ع) در مصيبت شهادت امام حسين(ع) و اهل بيت آن حضرت. 15. قيام مردم مدينه بر ضد يزيد بن معاويه و اخراج بنى اميه از اين شهر و وقوع نبردى خونين در اين واقعه (معروف به واقعه حره)، در سال 63 هجرى. 16. شكست مقاومت اهالىِ مدينه در برابر لشكريان شام، و كشتار فجيع سپاهيان يزيد به سركردگىِ مسلم بن عقبه، در مدينه، و محفوظ و مصون ماندن امام زين‏العابدين(ع) و خانواده او از اين كشتار. 17. قيام عبدالله بن زبير در مكه بر ضد بنى اميه و تصرف حجاز (مكه و مدينه) و برخى از سرزمين‏هاى اسلامى، در سال 64 هجرى. 18. فشار و سخت‏گيرىِ آل زبير بر خاندان اميرالمؤمنين و اهل بيت(ع). 19. قيام مختار بن ابى عبيده ثقفى، در كوفه، بر ضد بنى اميه براى خونخواهى از قاتلان امام حسين (ع) 20. مجازات قاتلان امام حسين (ع) توسط مختار بن ابى عبيده و شادمانىِ امام زين‏ العابدين (ع) و ساير اهل بيت(ع) از كردار مختار. 21. شهادت امام زين العابدين (ع)، در دوازدهم (يا 18 و يا 25) محرم سال 95 هجرى، به وسيله زهرى كه وليد بن عبدالملك به آن حضرت خورانيده بود. 22. به خاك سپردن بدن مطهر امام زين العابدين (ع)، در قبرستان بقيع، در جوار قبر عمويش، حضرت امام حسن مجتبى (ع)، زير قبه مقبره عباس بن عبدالمطلب.  سخنان ناب از امام سجاد(ع) سه حالت و خصلت در هر يك از مؤمنين باشد در پناه خداوند خواهد بود و روز قيامت در سايه رحمت عرش الهي مي باشد و از سختي ها صحراي محشر در امان است: اوّل آن كه در كارگشايي و كمك به نيازمندان و درخواست كنندگان دريغ ننمايد. دوّم آن كه قبل از هر نوع حركتي بينديشد كه كاري را كه مي خواهد انجام دهد يا هر سخني را كه مي خواهد بگويد آيا رضايت و خوشنودي خداوند در آن است يا مورد غضب و سخط او مي باشد. سوّم قبل از عيب جويي و بازگويي عيب ديگران، سعي كند عيب هاي خود را برطرف نمايد. امام سجاد عليه السلام فرمود: سه چيز موجب نجات انسان خواهد بود: بازداشتن زبان از بدگويي و غيبت مردم، خود را مشغول به كارهايي كردن كه براي آخرت و دنياي انسان مفيد باشد و هميشه بر خطاها و اشتباهات خود ناراحت باشد. امام سجاد عليه السلام فرمود: هركس داراي چهار خصلت باشد، ايمانش كامل، گناهانش بخشوده خواهد بود، و در حالتي خداوند را ملاقات مي كند كه از او راضي و خوشنود است: ـ خصلت خود نگهداري و تقواي الهي به طوري كه به تواند بدون توقّع و چشم داشتي، نسبت به مردم خدمت نمايد. ـ راست گويي و صداقت نسبت به مردم در تمام موارد زندگي. ـ حيا و پاكدامني نسبت به تمام زشتي هاي شرعي و عرفي. ـ خوش اخلاقي و خوش برخوردي با نزديكان و خانواده خود. امام سجاد عليه السلام فرمود: اي فرزند آدم، تا آن زماني كه در درون خود واعظ و نصيحت كننده اي دلسوز داشته باشي و در تمام امور بررسي و محاسبه كارهايت را اهميّت دهي و در تمام حالات ـ از عذاب الهي ـ ترس و خوف داشته باش؛ در خير و سعادت خواهي بود. امام سجاد عليه السلام فرمود: حقّي كه شكم بر تو دارد اين است كه آن را ظرف چيزهاي حرام ـ چه كم و چه زياد ـ قرار ندهي و بلكه در چيزهاي حلال هم صرفه جويي كني و به مقدار نياز استفاده نمايي. امام سجاد عليه السلام فرمود: كسي كه مشتاق بهشت باشد در انجام كارهاي نيك، سرعت و عجله مي نمايد و شهوات را زير پا مي گذارد و هركس از آتش قيامت هراسناك باشد به درگاه خداوند توبه مي كند و از گناهان و كارهاي زشت دوري مي جوید. امام سجاد عليه السلام فرمود: دست نياز به سوي مردم دراز كردن، سبب ذلّت و خواري در زندگي و در معاشرت خواهد بود و نيز موجب از بين رفتن حيا و ناچيز شدن شخصيت خواهد گشت به طوري كه هميشه احساس نياز و تنگ دستي نمايد و هرچه كمتر به مردم رو بيندازد و كمتر درخواست كمك نمايد بيشتر احساس خودكفايي و بي نيازي خواهد داشت. امام سجاد عليه السلام فرمود: سعادت و خوشبختي انسان در حفظ و كنترل اعضاء و جوارح خود از هرگونه كار زشت و خلاف است. امام سجاد عليه ا