بشدت آدمِ «بیا باهم بسازیمش و تا لحظهی آخر تلاش کنیم» هستم ولی همیشه گیر آدمای «ولش کن بابا بیخیال، حتما قسمت نبوده.» میوفتم.
شبی بارانی و غمگین، شبی از هر شبم شب تر...!
مرا میکشت دلتنگی، ولی او را نمی دانم...!
مادربزرگم میگفت در و که کامل نبندی
نمیدونی بادِ بعدی که بیاد میبندتش یا بازش میکنه
این میشه بلاتکلیفی...
تو زندگیت همیشه یا برو بیرون یا بیا تو و بعدش درو محکم ببند.
اجازه نده هیچکس بلاتکلیف نگهت داره!