فریاد مرا گرچه سرانجام شنیدی ای دوست! به داد دل من دیر رسیدی

آرام بگیر ای دل و کم گریه کن ای چشم! انگار نفهمیدی و انگار ندیدی

ای نی چه کشیدی مگر از خلق که هر دم ما آه کشیدیم، تو فریاد کشیدی

گیرم که به دریا نرسیدی چه غم ای رود! خوش باش که یک چند در این راه دویدی

اینجا میان خاطراتم میان بغض هایم میان دلتنگی هایم حضور تو ریشه دوانده :))

‏شازده کوچولو پرسید: چرا آدما وقتی می‌فهمن بودنشون باعث دلگرمیته، خودشونو ازت دریغ میکنن؟ روباه گفت: خب بالاخره یه جایی باید معلوم بشه آدم نیستن دیگه.‌

آره من غرغروام ؛ اما تاحالا شده الکی غر بزنم؟ یا حوصلم سررفته بوده ، یا گشنه‌م بوده ، یا دلم کتاب میخواسته ، یا دلم تنگ بوده ، یا تنهایی میخواستم ، یا دلم میخواسته برم بیرون ، یا خوابم میومده ، یا دلم تنگ بوده ، یا خسته بودم ، یا هوا گرم بوده ، یا هوا سرد بوده ، یا بهم زور گفتن ، یا دلم تنگ بوده ، یا دلم خیلی تنگ بوده ، یا دلم خیلی خیلی تنگ بوده... من با دلتنگی غرغروتر میشم:)

مشكل من اينه تا همه چيز ميوفته رو غلتك ، شل ميكنم و بعدش غلتك ميوفته روم😂🚶 #حق_به_توان_بینهایت

بخند !

خنده بر لب دارم و در دل نهادم آن غمت رنگ رخسارم ولی دیگر نمی‌گوید خبر :) #زهرا_عسگری

ڪاش می‌شد از یاد برد؛ خاطرات خوبہ آدم‌هاے رفتہ و از یاد نرفتہ را ... ڪاش می‌شد نسبت بہ بعضے آدم‌ها بے تفاوت بود و شبیہ بقیہ از ڪنارشان رد شد ... ڪاش می‌شد بعضے آدم‌ها را براے همیشہ فراموش ڪرد آدم‌هایے ڪہ نہ می‌توان دوستشان نداشت، نہ می‌توان سر از ڪارِ دوست داشتنشان در آورد ... آدم‌هایے ڪہ نا خواستہ، در یڪ بلا تڪلیفیِ مزمن رهایت می‌ڪنند ... ڪاش می‌شد با بعضے نبودن ها ڪنار آمد ... ڪاش مے شد بی‌خیال بود. چقدر ڪاش...