یادمه یه بار جدی زل زد تو چشامو و گفت : _مگه مریضی از کسی مینویسی که سرسوزنم حواسش بهت نیست ؟ کسی که خیلی وقته باروبندیلشو جمع کرده و رفته ؟ کسی که دلیل اون همه زجر کشیدنُ بی خوابی بوده ؟ چی میگفتم بهش؟ دلتنگی که جواب نداشت؟ دل که حرف حالیش نمیشد ،فقط هر ثانیه بهونه گیری میکرد. من حتی به غمش عادت کرده بودم. به هر لحظه مچاله شدن قلبم ، به هجوم بی وقفه‌ی کلمه ها که جای خالیشو پر رنگ تر میکرد ، به پر و خالی شدن چشام ! نمیدونست ولی من حتی به از دور دیدن خنده هاشم راضیم :) #شرحِ_غم

«صدایت در آغوش میکشد تمامِ رنج هایم را»

«عانقیني ‏فهذا الليل طويل ‏و أضلُّعي متعبة.» در آغوشم بگیر که این شب طولانی است و استخوان‌هایم خسته‌اند.

شبتون بخیر 🌃

آدم ها تا حدّ مرگ از خود خسته‌ات مى‌كنند، تركت نمى‌كنند! اما مجبورت مى‌كنند تركشان كنى، آنگاه تو مى‌شوى بنده‌ى سر تا پا خطاكار...

خودمـانیـم ... کـسی جـز تـو نفهمید مـرا :)

معده درد دیگه برای من مریضی نیست ، لایف استایله.

بدبختی اینجاست که یه عده نمی خوان بفهمن احترامی که بهشون میذاری از شخصیت خودته نه از کمالات اونا.

اگر چه خسته ام از هر هیاهو برایِ فکرِ تو هر جا قشنگ است

اگر بدانی وقتی نیستی چقدر بیهوده ام ؛ تلخم ، خرابم ، هیچم . . اگر بدانی هیچوقت نمی روی "حتی به خواب"

کاش تکثیر میشدم به چند عاشق یا چند شاعر یا که چند دیوانه من تنها برای دوست داشتنت کافی نیستم....!