پرسید: آدمها که دلتنگ میشوند چکار میکنند؟! جواب داد: بغل میکنند. پرسید : چگونه کسی را که نیست بغل میکنند؟ جواب داد: لازم به بودنش نیست،گاهی عطرش را،گاهی لباسش را،گاهی هم خیلی که دلتنگ میشوی هوای نفس کشیدنش را. پرسید: تو خودت دلتنگ میشوی؟! در حالی که پیراهن گلدار ظریفی را بو میکرد پاسخ داد: نه! پرسید : اما این پیراهن؟ جواب داد : درباره دلتنگی پرسیدی نه دیوانگی....

‌ شده‌ام‌ مثل مریضی که پس از قطع امید ، در پی معجزه‌ایی راهیِ مشهد شده است:))

‌ آه ... ! چه آرام و پُر غرور گذر داشت زندگی من چو جویبار غریبی در دل این جمعه های ساکت متروک ... !

تجسّم کن مرا وقتی دلت یک لحظه میگیرد تصوّر کن چه حالی در پسِ این لحظه ها دارم

ای کاش منو فقط همونطور که هستم میپذیرفتن!⁦🖼️⁩

‏میگفت؛فراموش کردن کسی که دوسش داری، مثل حل شدن قندی میمونه که تو چایی انداختی؛ درسته اون قند دیگه دیده نمیشه.. ولی برایِ همیشه مزه ی اون چایی رو عوض کرده…☕️

تحت رماد الصّبر هناک قلبُ یَحترق... "به زیرِ خاکسترِ صبر، قلبی‌ست که می‌سوزد"

حسابِ اونایی که آدم رو بلدن از همه جداست") 💚 "z"

من گم شده ام هرچه بگردی خبری نیست جز این دو سه تا شعر که گفتم اثری نیست یک بار نشستم به تو چیزی بنویسم دیدم به عزیزان گله کردن هنری نیست دلگیرم از این شهر پس از من که هوایش آن گونه که در شأن تو باشد بپری نیست ای کاش کسی باشد و کابوس که دیدی در گوش تو آرام بگوید:خبری نیست هر جا نکنی باز سر درد دلت را چون دامن تر هست ولی چشم تری نیست ای کاش که می گفت نگاه تو؛ بمانم... این لحظه که حرفت سند معتبری نیست! دل خوش نکنم پشت وداع تو سلامی ست یا پشت خداحافظی من سفری نیست؟ من چند قدم رفتم و برگشتم و دیدم در بسته شد آن گونه که انگار دری نیست...