eitaa logo
هِنآس؛
379 دنبال‌کننده
863 عکس
359 ویدیو
1 فایل
[شاید جایی میان ابرها تورا برای ابد و یک روز درآغوش کشیدم و بوسه هایمان فراغ را بلعید :)! "پناهگاه برای تو: @sarina_02 "۱٤۰۲/۳/۲۳"
مشاهده در ایتا
دانلود
نگاهت میکنم،خاموش و خاموشی زبان دارد زبان عاشقان چشم است و چشم، از دل نشان دارد چه خواهش ها در این خاموشی گویاست،نشنیدی؟ تو هم چیزی بگو،چشم و دلت گوش و زبان دارد
‌مشغول قتل‌عام روزها هستم اندوه که از حد بگذرد دیگر مهم نیست بودن یا نبودن دوست داشتن یا نداشتن غـرق می‌شوی در سکوت جای گله از کسی هم نیست "اشتباه از همان روز تولدم بود"...
صادق هدایت تو نامه‌هاش خیلی موده :)) از این بعد کسی ازم بپرسه چه خبرا؟ چطوری؟ اینو میفرستم براش؛ "به هر حال این اوضاعی است که می‌بینید و تفسیر لازم ندارد. ما هم می‌سوزيم و می‌سازيم. قسمتمان اين بوده يا نبوده ديگر اهميت ندارد. + دیگه چه خبر؟ - زندگی به حماقت سابق ادامه دارد. نه امیدی است و نه آرزویی و نه آینده و گذشته ای. چهار ستون بدن را به کثیف ترین طرزی می چرانیم و شبها به وسیلۀ دود و دم و الکل به خاکش می سپریم و با نهایت تعجب می بینیم که باز فردا سر از قبر بیرون آوردیم. مسخره بازی ادامه دارد.
اونجا که فاضل نظری میگه: مرا محتاج رحم این و آن کردی، ملالی نیست تو هم محتاج خواهی شد، جهان دار مکافات است...
دوست داشتم معلم املای تو بودم و دوستت دارم را املا بگویم و هی بپرسم تا کجا گفتم؟ تو بگویی دوستت دارم... :)
تو بانوی غم‌های عمیقی؛ شعرهای غمگین، کلمات جانگداز، باچشمانت، می‌توان عزاداری کرد.
5.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
تو را من ارزو کردم کسی دیگر تو را دارد؛
برگرد و برای اخرین بار هرچه میخواهی بگو ؛ داد بزن ؛ ناسزا بگو ؛ ظرف هارا به در و دیوار بکوب ؛ اما... بی خبر نرو !
همیشه به خودم می‌گم: مگه مریضی بقیه رو عذاب می‌دی! طرف با هزار بدبختی تونسته معشوقش رو فراموش کنه‌. اما تو، یه بالش می‌ذاری زیر سرت و در حالی که پتو روت سنگین شده، شروع می‌کنی به نوشتن. بعد مخاطب‌ باید به یاد محبوبش بیوفته، خوابش نبره و به عزیز از دست رفته‌ش فکر کنه.
همه شب سوختن و ساختنم کار دل است چه کنم، بی تو مرا کار به آزار دل است
آیا بهتر نبود که می‌رفت و در قبرِ خود می‌خوابید و می‌گذاشت رویش خاک بریزند... ‏بدون وحشت، از خدا می‌پرسید که ‏آیا واقعا خیال می‌کند مخلوقاتش از آهن درست شده‌اند که بتوانند این همه درد و بدبختی را تاب بیاورند؟