سلام ... چند شبه می‌خوام برات بنویسم ... ولی راستش دست و دلم به قلم نمیره ... بزار اینجوری بگم که حتی سه تا نامه اخرتو باز نکرده انداختم گوشه کشو ... دیگه حوصله ادامه دادن ندارم ... اصلا چه فایده وقتی قرار نیست هیچ کدوم از اینارو بخونی ... شاید یه روز که من نبودم وقتی دل سنگت راضی شد و پاتو گذاشتی تو این اتاق دونه دونه کاغذای مچاله‌‌ی سینه دیوار بزنه تو ذوقت ... دیگه چند هفته‌س حتی پیش دکتر نرفتم ... دیگه مهم نیست کی از این جهنم ازاد میشم وقتی اون بیرون تو رو کنار خودم ندارم ... حق داری پس بزنی منو ... کی با یه دیوونه زندگی می‌کنه ؟... «برعکس همیشه این بار چیزی برای گفتن ندارم» #بیمار‌اتاق‌۲۱۳

«طُ» زیبایی مثل لالایی مادربزرگ پای گهواره‌ی بچگیام 🤍

عهد بستی آنچه بین ماست ابدیست. یادم رفت که بپرسم! آیا عشق را می گویی یا رنج را؟

هيچ كس از نبودنت نميميره فوقش ديرتر ميخوابه..

‌ من نمیخوام دوازده شب بهم فکر کنی. ساعت سه ونیم ظهر بهم فک کن خسته، از سر کار برگشته و ناهار نخورده. #حق_به_توان_بینهایت

شبتون بخیر🌌

...

ماه‌ من ! تو‌ نگران من‌ نیستی‌ که‌ شاید‌ شبی‌ در‌ انتظار‌ آمدنت‌ کنار پنجره‌ اتاقک‌ تنگ و‌ تاریکم‌ نفس‌ کشیدنم‌ را‌ فراموش کنم؟

نمانده در دلم دگر توان دوری :)

حوصله خواندن ندارم... حوصله نوشتن هم ندارم... این همه دلتنگی دیگر نه با خواندن کم می شود نه با نوشتن دلم تو را می خواهد دلم حضورت را می خواهد ... #بیمار‌اتاق‌۲۱۳

جان من سنگ دلی دل به تو دادن غلط است...