فقط اونجا که آقای گلشن با دل پُر می‌پرسه: بعدِ دل کندنت از من دلت آرام گرفت؟ خوب شد زندگی‌ات؟ یا که بدهکار شدی؟ #حمید_رضا_گلشن

یک روز می‌آیی که من دیگر دُچارت نیستم :)

قبلا می‌توانستم دختری بی‌ فکر و بی‌ خیال و آسوده باشم. چون چیز ارزشمندی نداشتم که از دست بدهم. ولی حالا. تا آخر عمر یک نگرانی بزرگ خواهم داشت. هر وقت که تو از من دور باشی به همه‌ ی اتومبیل‌ هایی فکر می‌‌کنم که ممکن است تو را زیر بگیرند. یا همه‌ ی تخته‌ های اعلامیه‌ای که ممکن است روی سرت بیفتد! و یا همه‌ی میکروب‌های وحشتناکی که ممکن است بخوری. آرامش خیالم تا ابد از بین رفته است! "بابا لنگ دراز – جین وبستر"

ما که ای زندگی به خاموشی هر سوال تو را جواب شدیم دیگر از جان ما چه می‌خواهی؟ ما که با مرگ بی‌حساب شدیم  #محمدعلی_بهمنی

من آسمانِ پُر از ابرهای دلگیرم :)

می‌خواهم اقلا یک نفر باشد، که من با او از همه چیز همانطور حرف بزنم که با خودم حرف می‌زنم... #داستایوفسکی

جرم این دل، همه آن است که دل، عاشق توست چه بگنجد به خیالم که خیالم پر توست #راحم_تبریزی

حستونو خیلی خاص بیان کنید مثل حامد عاشق که میگه: من تو را خیلی آسمان، خیلی دریا، خیلی آفتاب، خیلی بهار، خیلی خنده، خیلی شادی، خیلی دلتنگی، خیلی رفتن، خیلی ماندن، خیلی متنظر ماندن، من تو را خیلی زندگی... من تو را خیلی زنده ام.

محمود دولت آبادی قشنگ گفت: آنجا یک قهوه‌ خانه بود، اما ننشستیم به نوشیدن دوتا استکان چای، چرا؟ دنیا خراب می‌شد اگر دقایقی آنجا می‌نشستیم و نفری یک استکان چای میخوردیم؟ عجله، همیشه عجله! کدام گوری می‌خواستم بروم؟ من به بهانه رسیدن به زندگی، همیشه زندگی را کشته ام...

«نوشت كتبنا من الأمل وكلامنا تنبت. » +ما از امید نوشتیم و تمام کلماتمان جوانه زدند.

فقط خواستم بدانی اگر "نشد" برای آن بود که خیلی چیزها دست من نبود، راستش هنوز هم خیلی چیزها دست من نیست! مثلا دستانت...