..

بغض اگر وا نشود ، تا جگرت می‌سوزد پدر و جدِ بزرگِ پدرت می‌سوزد درد اگر شعر شود، شعر به جایی نرسد قلم و دفتر و طبع و هنرت می‌سوزد سال‌ها در قفسی بسته اسیرت بکنند شوق پرواز تو در بال و پرت می‌سوزد نیمه‌شب مست شوی، گریه کنی خواهی دید دست و سیگار تو با چشم ترت می‌سوزد می‌دهد دست به دستانِ رقیبت، آن‌گاه دلِ وابسته و تنها و خرت می‌سوزد آه ای خانه‌ی ناروشنِ من! بعد از این آهِ من می‌شود آوار و درت می‌سوزد

خوشا صبحی که او آید، نِشیند بر سر بالین تو چشم از خواب بُگشایی، ببینی شاه شاهانی🫀((((:

‌ شما هم اگر میدانستید در نهایت، پسر همان علی که مکرر فتحتان کرده، این بار قرار است محوتان کند، تمام توانتان را به کار میگرفتید! #أین_صاحبنا #وعده_صادق

وقتی جنگل اتش میگیرد،درختان فرار نمیکنند حیوانها فرار میکنند ما اینجا ریشه در «خاک» داریم..

‏وطن بسوزد و من در خروش و جوش نباشم؟ "خدا کند که بمیرم، وطن‌فروش نباشم.

به که بسپارمت ای خاک به بادت ندهند؟ به که بسپارمت ای خانه که ویران نشوی؟

من تو را دوست داشتم، در روزهایی که مسئله‌ی ما زنده ماندن بود، نه عاشق بودن 🫂🫀

وطنِ همیشه آزاده(:

این شب‌های بیداری تا سحر، درس خوندن با لذت بدون استرس، بی‌خبری از امتحان و برگه و دبیر و همکلاسی و مدرسه، تا لنگ ظهر خوابیدن، این روزهای بدون وقت‌تلفی توی سرویس و مدرسه و صف و تحمل آدم‌های احمق، چقدر ناراحتم که داره تموم میشه. راحت شدید؟ چند روز دیگه مدرسه شروع میشه.