محبوبم!
جهانم آشفته است؛ جهانم میزان نیست.
جهانم پر از اضطراب است.
لحظات چموش اند.
تنها هنگامی که به شما میرسم،
رو به روی تو ام و به تو سلام میکنم،
آن زمان جهان به تعادل میرسد.
جواب بدهی یا نه،
تو جهان مرا متعادل میکنی.
هدایت شده از داستانِ او؛
ولي قشنگ ترین
کنسرت دنیا برآم
صداي نفس کشیدنت
تو بغل خودمه!
خودم را دوست دارم
همه جا همراهم بوده
و یک بار نگفته حاضر نیستم با تو بیایم
آمده و هیچ نگفته، حرف نزده
گفتم و او شنیده
رنجش دادم و تحمل کرده!