بعد چند ماه امشب بالاخره پیام دادی ولی من ذوق نکردم مثل قبلاً، دست و دلم نلرزید که تندی پیامتو بازکنم، گوشه لبمو از شدت هیجان به دندون نگرفتم وقتی داشتم پیامتو میخوندم، از ادما فاصله نگرفتم که مبادا خنده های کجمُ کنج لبم ببینن و بگن دیوونه شده داره به گوشی میخنده، جوابتو انقدر تند تایپ نکردم که از ده تا کلمه نه تاش اشتباه بشه و تو تا خود صبح بهشون بخندی، میدونی شاید اگه چند شب پیش پیام داده بودی از خوشحالی تا مرز سکته کردن رفته بودم! ولی امشب از اون شباست که حتی حوصله خودمم ندارم ، میدونی از دیشب دیگه خوابتو ندیدم ، دیگه وقتی داشتم غذا می‌خوردم یاد مسخره بازیات نیوفتادم که بغض گلمو بگیره، دیگه وقتی رفتم بیرون دستام یخ نکرد چون تو دستای تونبود ، من دیروز قبل از طلوع آفتاب همه‌ی خاطره هاتو ریختم تو چمدون و دادم دست ادمی قبلیُ فرستادمش یه جای دور، یه جایی که دیگه دست هیچ کس بهش نرسه. از صبحم دارم سعی میکنم با این ادم جدید کنار بیام، این ادم جدیدُ دیگه هیچی خوشحال نمی کنه، حتی دیدن دوباره تو! #ناگفته_ها #برای_تو

دلتنگ توام و كاري از گوشي ِ تلفن ساخته نيست با خودم فكر مي كنم فاصله در خيال گراهام بل چگونه معنايي داشت!

+من شما رو جايي نديدم؟ -نه +ميشه از اين به بعد همه جا ببينمتون؟

‏فکر زنجیری کنید ای عاقلان‌! بوی گیسویی مرا دیوانه کرد پیش هر بیگانه گویم راز خود آشنارویی مرا دیوانه کرد #لاهوری

خیلی :)

او رفته بود و من هنوز نفس می‌کشیدم !

باور کن، این را با تمام وجودت باور کن که آن ‌کَس که وعده‌ی همیشه ماندن را می‌دهد از همه رفتنی‌تر است. "گزینه‌ی اشعار – ویسواوا شیمبورسکا"

ای کاش می‌تونستم همه‌ی آدمای تنها رو بغل کنم و بهشون بگم دوستتون دارم!

کاش هیچی ادما رو عوض نکنه؛

"انصاف نباشد که منِ خسته ی رنجور پروانه ی او باشم و او شمع جماعت."

و شب هم چو زخم من بی انتها بود..