مانده ام خیره به راه ؛ نه مرا پایِ گریز ، نه مرا تابِ نگاه ..

ای به وصالت زنده منم . .

غم‌مبارک ، ماتم‌مبارک ..

تو دختر دوست بودی. دخترها را یک‌جور دیگری تحویل می‌گرفتی. من به چشم دیده بودم که میان سیل درخواست‌های جمعیت دیدارهای جوانان، چفیه را اگر به پسرها می‌دادی، انگشتر را برای دخترها نگه می‌داشتی. تو دختر دوست بودی و دخترکان شهیدان دوست داشتند که هیچ‌وقت به تکلیف نرسند تا از آغوش و بوسه‌های گرم پدرانه‌ات بی‌نصیب نشوند. تو برای دخترهایت جشن تکلیف گرفتی، گفتی حسینیه را در دیدار بانوان صورتی کنند. ء تو ذوق داشتی که به دخترها هدیه‌های دخترانه بدهی. پدرها دختر دوست‌اند. تو دختر‌فهم هم بودی. حالا خدا به دخترهایت بیشتر از پسران صبر بدهد! «مهدی مولایی»

ای پناه ِروزهای سخت و سرد ِزندگی ، باز کن آغوش گرمت را که لرزان آمدم . .

و تو موسیقی برخورد باران ، بر تن ِاین پنجره‌ای . .

همین‌‌ حالا‌ که‌ ما‌داریم‌ خواب‌ ِوصل می‌بینیم کسانی‌ آن‌طرف‌ دارند‌ پیش‌یار‌ می‌میرند .. / 128

قَلبی یَوجعنی عَلیکم سَیدی ..