هرگز نمیرد آنکه دلش زنده‌شد به عشق ؛ ثبت است بر جریده عالم دوام ِما . .

-

همه‌آباد نشینان ز خرابی ترسند ، من خرابت شدم و دم به دم آبادترم . .

یکی به جای دلم زیر قُبّه گریه کند ؛ به یآد آن شب جمعه‌که حرم بودم ..

من خود بلای خویشَ‌م ؛ از خود کجا گُریزم ؟

به ذوالفقار تو گلو کشیدم ، مولا . .

مگر نگفتی علی‌جان ، فَمن یَمُت یرنی بیا که وقتِ وفایت به عهدِ دیرین است . .

- اِی که مهجوری عشاق رواء می‌داری ؛

من و اشک‌ و علمداری که دیگر بر نمی‌خیزد ..

به دنيايى ك نبودن ِسيد علي ‌خامنه‌اى بعد از هفتاد روز در آن عادى و كم‌رنگ می‌شود ، دل نمی‌بندم . جهان بعد از همچو تويى هنوز وقيحانه ايستاست از هم فرونپاشيده ؛ ستاره‌ها بعد از تو فرونريختند و ماه به خاموشى نگراييد. دنيا عفريتى بی‌شرم است . خوب كردى ك سه‌طلاقه‌اش كردى و رفتي .. - مهدی مولایی -