📚 تا روشنایی» منتشر شد؛ نهضت اسلامی نیجریه به روایت همسر شیخ زکزاکی 🔸کتاب «تا روشنایی» اثری به قلم زینت ابراهیم، همسر شیخ زکزاکی، رهبر شیعیان نیجریه است. نهضت اسلامی نیجریه، مصداق برجسته و مشهودِ بیداری اسلامی در آن‌سوی مرزها در قاره آفریقاست. پیروزی انقلاب اسلامی در ایران به مبارزه شیخ زکزاکی روحی تازه بخشید. او تحت‌تأثیر اندیشه امام خمینی رحمت الله علیه، منش سیاسی خود را یافت و به اعتقادات دینی‌اش افقی نو بخشید. 🔸شیخ پرچم مبارزه با ستم را در سرزمینی برافراشت که طی دو قرن از سلطه استعمارگران غربی به‌خصوص آمریکا رنج می‌برد. نگارش تاریخچه نهضت توسط زینت ابراهیم وجه ممتاز این کتاب است. نگارنده این کتاب، بانویی است که از آغاز نهضت تاکنون در کنار شیخ ثابت‌قدم ایستاده، به تبلیغ و ترویج نهضت در نقاط دور و نزدیک همت گمارده و کنفرانس‌ها، سمینارها و دوره‌های حرفه‌ای را در سازمان‌دهی و تولیدات نمایشی و سینمایی نهضت را مدیریت کرده است. کتاب «تا روشنایی»، نه تاریخ شفاهی است و نه زندگی‌نامه؛ تاریخچه گزیده و مجمل اما مستند و روشن از نهضت اسلامی در غرب آفریقاست. 🔻سوره مهر را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید: 🆔 تلگرام | بله| ایتا| اینستاگرام 🔹@sooremehr_pub ✨

آرایش جنگی در جبهه رسانه؛ 🎬 آغاز طرح اکران‌های مردمی عمار ویژه سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی 💢 مزایا و جزئیات بسته ویژه اکران: 🔸 تخفیف ۳۰ تا ۵۰ درصدی ویژه اکران آثار سینمای انقلاب 🔹 طراحی پوستر تبلیغاتی رایگان برای ۱۰۰ اکران اول 🔸 اکران رایگان پویانمایی «فرمانروای آب» در صورت اکران فیلم‌های «مجنون» یا «احمد» 💢 مستندهای رایگان: 🔸 «ققنوس» | روایت جنگ تحمیلی ۱۲ روزه 🔸 «امید فضا» | روایت پیشرفت‌های فضایی ایران ➕ ۱۳ اثر مستند و داستانی کوتاه رایگان 🔰 امتیازات فرهنگی ویژه: 🖥 کد تخفیف ۵۵٪ اشتراک عماریار 📚 کد تخفیف ۲۵٪ خرید کتاب از انتشارات راه‌یار 📅 ۱۸ تا ۳۰ بهمن‌ماه 📍 سراسر کشور | مساجد | مدارس | دانشگاه‌ها | تشکل‌ها و... 🔻 ثبت درخواست و اطلاعات بیشتر: 🌐 Ekranmardomi.ir 📞 021-42795050 💠 @hhonar_ir

گزارش شبکه ۱۱ رژیم در مورد جشنواره مردمی فیلم عمار

شبکه ۱۱ اسقاطیل رفته سراغ جشنواره عمار و راست و غلط رو به هم بافته: در حالی که ما منتظریم ببینیم آیا آمریکا حمله می‌کند یا نه، در ایران هواداران رژیم در جشنواره سالانه فیلم مشغول جشن و تفریح هستند؛ فیلم‌هایی که البته حامی رژیم‌اند. جشنواره «عمار» در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد؛ یک سال بعد از ناآرامی‌های اعتراض سبز و تقلب‌های(ادعایی) انتخاباتی در ایران. این جشنواره به‌نوعی وزنه تعادلی در برابر جشنواره‌های معتبر جهانی است که فیلمسازان ایرانی در آن‌ها شرکت می‌کنند. جشنواره‌ای مردمی‌تر است؛ یعنی آثارش بیشتر در مسجدها و مکان‌های کوچک نمایش داده می‌شود، نه در سالن‌های بزرگ و جشنواره‌های معتبر جهانی. هدفش بیشتر ستایش و تمجید از انقلاب و دستاوردهای آن و همه چیزهای مرتبط با آن است، از جمله نیروهای نیابتی‌اش که در نهایت به نمایش‌هایی درباره همان نیروها هم می‌انجامد. امسال، بعد از اتفاقاتی که در هفته‌های اخیر در ایران رخ داد و سرکوب معترضان، سالی متفاوت است. در عمل چه می‌بینیم؟ رژیم امسال چطور سعی می‌کند از این جشنواره استفاده کند؟ امسال آن‌ها سالگرد بازگشت(امام) خمینی را جشن می‌گیرند و در واقع جشنواره به این موضوع و به «مقاومت» اختصاص داده شده است. تقریباً هیچ اشاره‌ای به این اتفاقات ندیدم. اما ببینید، مخاطبان این فیلم‌ها همان حامیان رژیم و پایگاه اجتماعی آن هستند. اعتراض‌ها برایشان مهم نیست؛ نه در اعتراض‌ها شرکت می‌کنند و نه به خیابان می‌آیند. دقیقاً برعکسِ کسانی هستند که در اعتراض‌ها حضور دارند. این جشنواره برای تقویت آن‌ها و دادن انگیزه بیشتر به همان پایگاه طراحی شده است. در این جشنواره چه می‌بینیم؟ چه نوع فیلم‌ها و چه نوع داستان‌هایی؟ بیشتر داستانی است یا مستند؟ فیلم‌ها متنوع‌اند. اول از همه باید گفت سطح سرمایه‌گذاری روی این فیلم‌ها بسیار بالاست؛ بودجه‌های بسیار بزرگی می‌گیرند. زنی به نام مرضیه هاشمی هدایت‌کننده اصلی جشنواره است؛ او قبلاً در آمریکا زندگی می‌کرد، بعد مسلمان شد و به ایران آمد و عملاً گرداننده و جشنواره است. فیلم‌هایی هستند که انقلاب را می‌ستایند، فیلم‌های مستندی درباره غزه و آنچه آن‌ها «در منطقه ما» می‌نامند، و یک بخش ویژه هم برای فیلم‌هایی است که با هوش مصنوعی ساخته شده‌اند. هوش مصنوعی برایشان اولویت دارد، چون بخش زیادی از چیزهایی که امروز منتشر می‌کنند، فیلم‌هایی است که با هوش مصنوعی ساخته شده تا ما و آمریکایی‌ها را بترساند؛ مثلاً نشان می‌دهند چطور کشتی‌ها را غرق می‌کنند یا چه موشک‌هایی دارند. فکر می‌کنم این بخش در جشنواره خیلی پررنگ است. جوایزش هم بسیار بالاست. اما هیچ کارگردان معتبری از نخبگان سینما که در جشنواره‌های جهانی شرکت می‌کنند، در چنین رویدادی حاضر نمی‌شود. معمولاً این‌ها کارگردان‌هایی هستند که توانمندند، اما بخشی از رژیم محسوب می‌شوند. در جهان کارگردانان بسیار مشهوری هستند؛ برخی ایرانیِ تبعیدی‌اند، برخی داخل کشور زندگی می‌کنند و با شجاعت زیاد فیلم می‌سازند و از رژیم انتقاد می‌کنند. واکنش آن‌ها به این جشنواره چیست، اگر واکنشی داشته باشند؟ من واکنشی ندیدم. طبیعتاً هم نمی‌توانند واکنش نشان بدهند یا حرف منفی بزنند، چون برگزارکنندگان جشنواره سپاه پاسداران و بسیج هستند. واقعاً نمی‌شود درباره‌اش چیزی گفت. ضمن اینکه بسیاری از کارگردانان بزرگ دیگر اصلاً در ایران زندگی نمی‌کنند، چون ساختن فیلم در آنجا تقریباً غیرممکن شده و فضا هرچه بیشتر افراطی می‌شود. چیزی که آزاردهنده است این است که اگر یک کارگردان مشهور ایرانی بخواهد فیلم بسازد، باید به خارج برود و از صندوق‌ها و نهادهای خارجی تأمین مالی کند. اما در این فیلم‌ها بودجه وجود دارد، سطح تولید بسیار بالاست؛ اصلاً کارهای ارزان و ساده نیست. تولیدات جدی‌اند، پول دارند، و در مسجدها و مراکز محلی نمایش داده می‌شوند تا به ساده‌ترین لایه‌های جامعه، یعنی همان پایگاه اجتماعی‌شان، برسند و آن‌ها را تقویت کنند. سال گذشته حتی چند فیلم در غزه هم نمایش داده شد؛ این آثار به غزه می‌رسد، به عراق هم می‌رسد. سال گذشته پنلی برگزار شد که پسر (شهید)نصرالله برای اولین بار بعد از کشته شدن(شهادت) پدرش در آن شرکت کرد و مصاحبه‌ای انجام داد. یعنی این عملاً جشنواره «محور مقاومت» است: عراق، لبنان، و پیش‌تر سوریه که حالا از معادله خارج شده است، و فلسطینی‌ها. در کل، داستان همین است. برای تبلیغات مؤثر باید پول زیادی خرج کرد و این پول هنوز در اختیار آنها هست.