"زندگی وابسته به ماست.اگر جان ما ارزشی داشته باشد،برای این است که سخت تر از برخی جان‌های دیگر سوخته"

استرس داشتم،خیلی زیاد.اولین بار بود که دلم میخواست قلبمو از جاش بکنم و دور بندازم تا دیگه اینقدر خودشو به در و دیوار نکوبه.ولی تموم شد.همون لحظه که پرید و بغلم کرد دیگه آروم بودم.دیگه نمیخواستم‌تموم بشه.خوشحال بودم.خیلی زیاد.اون تایم هرچند کم بود ولی بهترین لحظات عمرم رو ساخت و من همشو مدیون ناکاهارای کوچولومم. من اون‌ شب دوباره عاشقش شدم.

‌ ‌ یا مرا از خود ببر آنجا که هستی یا بیا ‌

آهای ، ای گلِ شب‌بو .

0:34

لطفا هدایاتونو آماده کنین

گوه خوردید آماده کنید