۶ بهمن ۱۴۰۲
۶ بهمن ۱۴۰۲
بدانیدآنانکهدرزمانغیبتِ
حجتخدا،دردینخود
ثابتماندهوبهخاطرطول
مدتغیبتمنکرشنشوند،
روزقیامتبامنهمدرجهخواهندبود!
-مولایمافرمود
۶ بهمن ۱۴۰۲
۷ بهمن ۱۴۰۲
خوشآندلیکه
وصلِتوراآرزوکند!
سنجیدهاند،ارزشِ
دلرابهآرزو!
العجلیاصاحبی♥️
۷ بهمن ۱۴۰۲
وتَرحَمنیبِصَدَّیعَنَّمَعاصیکَ؛
تازندهام،بهبازداشتن
ازگناهانتبرمنمهر بِورز!
-دعایروزشنبه
۷ بهمن ۱۴۰۲
اَنتَالمَخصوصقَبلَ
کُّلِمدعوَّبِدَعوتی؛
-خدایا پیشازآنکه
کسیرابخوانم،
تورامیخوانم:]
صحیفهسجادیه
۷ بهمن ۱۴۰۲
قرآنرا،زیارتعاشورارا،
مناجاتشعبانیهرا،نمازشبرا،
یکدفعهبخوانولیخوببخوان!
لازمنیستخیلیبخوانی.
درخیلیخواندن،خطرِ
عادتشدنوبیروحشدن
وجوددارد.
اسماییلدولابی
۷ بهمن ۱۴۰۲
۷ بهمن ۱۴۰۲