دلتنگ کربلایید، جاموندید، حسرت می‌خورید، درست. اما طلبکار امام نباشید. کمتر از «عزیز» خطاب نکنید، جایگاه امام بالاست. نطلبیده صلاح نفس من رو می‌دونسته، یوقتایی حرارت محبتت وقتی دوری و تو فراقی بیشتره. بدهکار ابی‌عبدلله‌ییم [ حتی اگر نیست روز وصالي .. ]

رسول ترک گریه می‌کرد می‌گفت به ابی‌عبدلله گفتن تو .. ما کجاییم ؟

اوّل امام دلتنگ مأموم می‌شود.

همه اعضای مستشهدین کربلا و مشایة یاد شدن.

علامه مجتهدی فرمودن برید کربلا حالتون جا میاد، به‌هوش میاید. آره آقای علامه، حالم جا اومد، و الان یه قلب دارم که بیشتر از قبل دل‌تنگ حسیـنه‌ع ..

عزیز سه روز و سه شب بـی‌مـزارم ..

بمیریم برای زبان‌حال زینب‌سلام‌الله‌علیها

از زیارت که میاید زیارت رو برای خودتون موندگار کنید. کربلا رو رها نکنید و برگردید امام‌حسین علیه‌السلام فقط برای توی روضه و حرم و کربلا نباشه. بیارید تو زندگی خودتون، تو رفتار و صحبت‌تون، توی کاسبی‌تون، توی تعاملات و اخلاق‌تون. اینجوری زیارت موندگار میشه. اینطوری عطر کربلا رو نگه می‌دارید.

به قولي این چشمی که حرم سیدالشهداء دیده، این زبانی که حسین‌ علیه‌السلام رو زیر قبه صدا زده، این دستی که به ضریح اباعبـدلله خورده رو دیگه با گناه کدر نکنیم، مواظبش باشیم.

🩸1:58 مثل یه خواب شیرین بودي، شب‌های محرم که سر شد چه زود عمرمون می‌گذره وقت وداع با ماه صفر شد ..

خوش‌به‌حال هرکي رفت برا پابوس حسین 'ع »