و بعضی روز ها نامه خودکشیش..

یک واقعیت میخوام بهت بگم.. من عزیز از صمیم قلب ازت متنفرم.. و مدام درگیر جدالم بین پذیرفتن و حرکت کردن و تنفر و خفه کردن.. چی میشد انقدر گند نمی زدی؟

میفهمی دارم به زور قبولت می‌کنم ؟ باید پادکست و به روش دوست داشتن خود گوش بدم؟ واسه تو لعنتی مدام زحمت بکشم تلاش کنم و تو لعنتیی انقدر گند زده باشی که آیندمو به گندای گذشتت بکشونه؟؟

دلم میخواد اونایی که میگن ادم باید خیلی چیزا رو خودش تجربه کنه رو به طرز وحشتناکی بکشم.. دِ لعنتی بهای خیلی هاشون تا گورته!! چرا وقتی اون تجربه ها یه مشت ادم داغون کرده نباید گوش بدم خودم تجربه کنم؟؟

که ببینم چطور مثل اونا داغون بشم ؟ نصف این تجربیات میشه از طریق دیدن بقیه کتاب خوندن و بالا بردن سطح اطلاعات حل و فصل کرد!!

میشه دست از سر من آینده برداری ؟ میمیری مثل ادم زندگیتو کنی ؟ با توعم که هعی مدام به خاطرت باید روزای داغونی بگذرونم مدام صدای مزخرف سرزنش افکارمو بشنوم و تو لعنتی وقتی وقت خوش گذرونیت میشه وقت وقت تلف کردنات و وقت کارهای اشتباه با هزار دلیل خودتو توجیه و کر میکنی...

ازت خسته م انقدر که به کل زندگیم این حس دارم!!.. خسته شدم هزار بار از اول شروع کردم!!.. چی میشد تو هم با اون من قدیمی میمیردی ؟؟؟ نه دِ دیگه تو همون لجنی که پیچیده به دور هر چی دار درختی که وجود داره.. و منم اون باغبون بدبخت نمیدونم باغ آتیش بزنم یا به امید ریشه کن شدنت ادامه بدم!!..

جوری که خوشگلیتو‌ میبینم می‌خوام داد بزنم: نانا

++ مدام بین پذیرش و تنفر و دوست داشتن در حرکتیم

بنظرم ما واقعا بلد نیستیم چجوری زندگی کنیم بلد نیستیم با خودمون چجور رفتار کنیم چجور از خودمون محافظت کنیم ساده ترین چیز ها رو نمیدونیم

موافقم باهات

✨ برای تو.. ✨