چقدر لفت داشتیم.

برای تقدیمی میان

شبیه اون ادم هایی که میان ببین چه بن مثبتی ازت میگیرن و میبینن خبری نیست میرن

جون ندارم تقدیمی ها رو آماده کنم...

منم همینطور

می‌خوام تا ته دنیا فقط پتومو بغل کنم

وقتی شرایط سخت میشه دلم میخواد از اون مکان و آدم ها فرار کنم به خودم گفته بودم .. میسا دفعه ی بعدی که این شرایط پیش اومد و جلوی جمع گریه ات گرفت ..سرت رو بالا بگیر و پنهانش نکن .. فرار نکن

+تو که از مکالمه مخصوصا تلفنی بیزاری.. چطور حتی وقتی که هیچ جونی نداری تلفنت رو جواب میدی؟ _چون اونه.. +اون کیه؟ _همونی که وقتی مغزم محکوم کرده به بی خوابی بی حالی.. صداش بهم ارامش میده و مثل اسب ابی خمیازه می کشم .. حتی باعث میشه موقعه ی که شور شور اشک می ریزم بخندم #دیالوگ

امروز بالاخره موندم.. شنیدم پچ پچ های متعجب رو که نگاهش کن داره گریه میکنه دیدم سر هایی که کج شدن تا گریه مو ببینن و واکنش ها و مهربونی ناگهانیشونو ......

چقدر من.. منم اینجوری بودم دیگه به جهنم اشک هامو ببینن.. هر کسی میخواد بیاد.. ولی پاش رسید دیدم نمیخوام مواجه بشم 🤌.. البته نه با عواملش..

خوابمم نمیاد اخه