• ناگهان صدای هق‌هق بلند شد. شانه‌ها لرزید. چشم‌ها سرخ‌تر از دقیقه‌ی پیش بارید. نفس‌ها حبس شد. آه و فغان در هم پیچید. مردی با دست بر صورتش کوفت و پیرزنی چادر به صورت کشید و گریست. کسی روضه نخواند. حاج محمود کریمی «ای ایران» خواند برایِ ایرانی‌ترین رهبر... | @ianashid

• اینجای تاریخ باید تمام طلبه‌های دنیا به صف می‌شدند. بعد نماز، حالا تمامِ ما تلقین لازمیم. همه‌مان جان دادیم... | @ianashid

• امن‌یجیبِ آخر مجلس را هم خواندند و تمام. تو را در میان سیل اشک و صلوات بردند و ما یتیم‌های خامنه‌ای را هم فرستادند که برویم. من؟ رفتم از کوی تو؛ لیکن عقبِ سر نگران... | @ianashid

• سراپا اشکیم و دلتنگی. برای آخرین بار با تمام جانی که نمانده فریاد می‌زنیم: ای پسر فاطمه، منتظر تو هستیم... | @ianashid

• آنقدر در فراقِ سیدالشهدا سوختی، که ایران را برایت کربلا کرده. چه شورِ اربعینی در دل‌ فرزندانِ داغدار و خون‌خواهِ توست در این عاشورا... | @ianashid

• مرد محافظِ جلوی ماشین روضه نمی‌خوند. ولی هرقدم، صدای گریه‌ی جمعیت رو بلند می‌کرد. با چشمای اشکی راه رو باز می‌کرد و می‌گفت: مردم توروخدا برین کنار. می‌دونین آقامون چند ساعته تو آفتابه؟ | @ianashid

به هق‌هق جمعمان جمع است، از آن بالا تماشا کن*

• خیلی خرسندم که شما را این‌جا زیارت کردم و عذرخواهی می‌کنم از شما که در میان آفتاب و هوای گرم، مدّتی انتظار کشیدید. و تحمّل این گرما و زحمت‌ها را کردید. از استقبال شما و از محبّت شما صمیمانه متشکّرم. - قائد شهید امت اسلامی | ۷ شهریور ۷۸ | @ianashid

تو هم ای نازِ مطلق، از همان بالا ببین ما را*

• نور از چشم‌هامان رفته. و ضربان از قلب‌مان. و نمک از نان‌مان. و طراوت از آب‌. و تو نیز از تهران... | @ianashid

اینک شما و وحشتِ تهرانِ بی‌ علی...*