بوی چای که میاد ، یه چیزی توی وجود آدم راحت میشه . اما این راحتی دروغینه، مثل همه راحتیهای این دنیا. مگه نه ؟ اولین جرعه ته حلقت پایین میره ، یهو آدم همه بدبختیهاشو فراموش میکنه . اما این هم دوامی نداره؛ ته لیوان رو که میبینی آخرش ، تهش یه عالمه تفاله و تلخیه.
