برگ‌های مرده حالا همه‌جا را گرفته‌اند،می‌ریزند و می‌ریزند و دنیا را باز تبدیل به خاک می‌کنند. گاهی فراموش می‌کنم برنامه‌ی زمان‌بندی دنیا مثل برنامه‌ی من نیست،که همه‌چیز در حال مُردن نیست،و اگر هم هست دوباره زنده خواهد شد؛با کمی آفتاب و آن امید همیشگی. گاهی فکر می‌کنم که من از این درخت پیر‌ترم.از این نیمکت پیرترم،با این‌حال از باران پیر‌تر نیستم،سال‌هاست که می‌بارد و من هم که بروم،باز خواهد بارید. نیکول کراوس.

وقتی مردم نقاشی میشم، روی دیوار از دور نگاهت میکنم.

از اینکه خودمو سرگرم نگه دارم تا به ادم مورد علاقم فکر نکنم خسته شدم

هیچوقت مال من نبودی که بخوامت

وقتی یکی میگه(اگه میخواست برمیگشت) یاد وقتایی میفتم که میخواستم ولی برنگشتم

غمت غلیظ ترین کام است.

من همه حیوونارو دوست دارم و شاید چهار پنج تا ادم رو.