امان از امید ما را به آسمان میبرد و میکوبد رو زمین.

نیاز به دلگرمی ندارم. دیگر به چه کارم می‌آید؟ آن وقت که می‌خواستم، نداشتم.

می‌خواستم آینه‌ات باشم.تا ببینی چقدر زیبایی،و دست از غمگین بودن برداری.بعد فهمیدم غمت هستم. منم که زیبایت کرده‌ام، و منم که باید ترکت کنم.

هیچکی نمیدونه به خاطر اون رویای لعنتی حاضرم چه کارایی بکنم.

هرچه بیشتر خودم را می‌فهمم، کمتر می‌توانم با خودم زندگی کنم.

خب می‌دونی همیشه اون چیزی که انتظار داشتم اتفاق بیوفته،اتفاق نیوفتاد.همیشه اندازه تلاشم به نتیجه نرسیدم و بعدش فقط خودمو قانع کردم نه تو تلاشی نکردی،همیشه در حال مقایسه کردن خودم بودم و هیچوقت نتونستم اونجوری که خودم دوست دارم کاری رو انجام بدم

من به خاطر این ادامه میدم چون میخوام گریه ی خوشحالی و تجربه کنم...

Animals that live happy lives in my imagination 🎡