نمیدونم حس میکنم خیلی عقبم از همه چی خیلی عقبم،هرچی میدوئم بازم عقبم هر کاری میکنم بازم عقبم...

از چی بگم مادر من فقط میتونم بگم کاش مثل قبل با بوس تو تمام غمها فراموش شوند

من فکر کردم که ۲۵ ساعت وقت دارم،و تو اون یک ساعت اضافی منی ولی الان فهمیدم همه ۲۴ ساعت یکسان دارن، وتو تمام ۲۴ ساعت منی

چی میشد اگر تمام اینها تمام شوند و بعد از انها من تمام بشم؟

اون بهتر از همه توصیفم کرده بود، گفته بود که من ادما رو گیج میکنم، یه شخصیت شاد دارم اما یه روحِ غمگین،جسورم ولی خجالتی، عمیقا عشق میورزم ولی گاهی بی احساس به نظر میرسم و همزمان التیام میبخشم و اسیب میزنم.

خستگی من از کار نیست، از بی‌معنی شدن تلاشه.

فکر میکردم اگه سعی کنم همه چی باشم بلاخره حس میکنم کافی ام و برای خانوادم شخص مفیدی باشم ولی تهش فقط خسته تر شدم.