«من عاشق زندگی کردن بودم، هربار اتفاقی می‌افتاد بعد از مدتی دوباره بلند می‌شدم و ادامه می‌دادم، به اهدافم فکر می‌کردم، به آینده‌ای که منتظرمه. اما مدت زیادیه از ته دل غمگینم، هیچ‌چیز خوشحالم نمی‌کنه و مطلقاً امیدی به آینده و تلاش و اتفاق مثبتی ندارم، من بریدم.»

بالاخره یکیمون مرگ اون یکی رو می‌بینه و تا آخر عمر غمگینه؛ امیدوارم آدمِ غمگین این داستان تو باشی.

چشم تو، لانه‌ای‌ است برای ستاره‌ها.

چون میگی دوستم داری دلیل نمی‌شه حس کنی از طرف تو دوست داشته‌می‌شم.

تو ادمی که هیچی براش مهم نبود رو غمگین کردی.

‌اشکالی نداره؛ نهایتش میشه گریه‌یِ قبل خواب ، خیره شدن به یه نقطه موقع خوردن غذا ، ساکت شدن وسط حرف، بی وقفه گوش دادن آهنگ، دو نخ سیگارِ بیشتر و مچاله شدن زیر پتو .