کاش ستاره بودم، زیبا، درخشنده و دور، خیلی دور.

خوبم، یعنی تو فکر کن که من خوبم. اگر قرار باشد همه‌چیز را برایت شرح دهم تا صبح اشک خواهی ریخت.

اون یه قاتلِ، با یک نگاه کار و تموم میکنه.

آخرین باری که خوب خوابیدم رو یادم نیست.

گفت:تو شباهتِ بسیاری با شب داری؛ هم آرام و غمگینی، هم زیبا و ساکت.

من فکر کردم که اگه خودمو مشغول نگه دارم میتونم حرف های ذهنم و خاموش کنم و ذهنم اروم میشه پس به همین دلیل شروع کردم به اول صبح نشستن، خوندن زیاد، نقاشی کشیدن، کیک درست کردن، غذا درست کردن، گیاه کاشتن، ساعت ها پیاده روی رفتن، به جون خونه افتادم و بساب و بشور، ظرف هارو شستم و حتی به دنبال کار رفتم اما همگی ان ها بی فایده بود من میدونستم ذهن من هیچگاه ارام و قرار ندارد حتی اگه کل کارای خونه به گردنم بیفتن حرف های ذهنم قصد دارند جونم و بگیرند از اولم نیتشون اینکه عذابم بدهند به من بفهماند که این زندگی ارزش ماندن و نفس کشیدن ندارد میخواهد به من بفهماند که انسان همیشه درد میکشد و این چرخه قرار نیست تموم شود تا سلسله ی ان و ببری و خودتو با یک تیر خلاص کنی میخواهد به من بفهماند که جنگیدن و این همه تلاش و تقلای من پوچ و بی فایده بود من حق و بش میدم ویک روز بی صدا میروم... -ستاره