گفت:تو شباهتِ بسیاری با شب داری؛ هم آرام و غمگینی، هم زیبا و ساکت.

من فکر کردم که اگه خودمو مشغول نگه دارم میتونم حرف های ذهنم و خاموش کنم و ذهنم اروم میشه پس به همین دلیل شروع کردم به اول صبح نشستن، خوندن زیاد، نقاشی کشیدن، کیک درست کردن، غذا درست کردن، گیاه کاشتن، ساعت ها پیاده روی رفتن، به جون خونه افتادم و بساب و بشور، ظرف هارو شستم و حتی به دنبال کار رفتم اما همگی ان ها بی فایده بود من میدونستم ذهن من هیچگاه ارام و قرار ندارد حتی اگه کل کارای خونه به گردنم بیفتن حرف های ذهنم قصد دارند جونم و بگیرند از اولم نیتشون اینکه عذابم بدهند به من بفهماند که این زندگی ارزش ماندن و نفس کشیدن ندارد میخواهد به من بفهماند که انسان همیشه درد میکشد و این چرخه قرار نیست تموم شود تا سلسله ی ان و ببری و خودتو با یک تیر خلاص کنی میخواهد به من بفهماند که جنگیدن و این همه تلاش و تقلای من پوچ و بی فایده بود من حق و بش میدم ویک روز بی صدا میروم... -ستاره

صدام🚮

غروب خورشید=امید به روز خوب

چرا ما در این خیابان پرسه زدیم؟ ما که پایان این خیابان را می‌دانستیم.

کاش فقط بمیرم و همه چی تموم شه بره

‌من چرا انقدر شکننده شدم؟همه چیز‌ داره اشکمو درمیاره.