ولی قطعاً تنها کسی که تو عالم عصبانیتم واسش می میرم تویی. قطعاً تنها کسی که توی همه ی بی حوصلگیام وقتی حتی حوصله ی خودمم ندارم، منتظر پیامشم تویی. قطعاً تنها کسی که وقتی از همه دور شدم و می خوام تنها باشمم هنوز نیاز دارم کنارش باشم تویی. قطعاً تنها کسی که هرچقدرم سرم شلوغ باشه همه چیو فراموش می کنم و کل تایممو اختصاص می دم بهش تویی. قطعاً تنها کسی که تو اوج ناراحتیا می تونه با یه ویس آرومم کنه تویی. قطعاً تنها کسی که فکر بهش شده راه فرار من تویی. قطعاً تنها کسی که وقتی از همه حالم بهم می خوره دوس دارم بوسش کنم تویی. قطعاً تنها کسی که واسم با بقیه فرق داره و استثناء و خط قرمز منه، تویی.
دفعه ی بعدی که یکی بهم بگه «آخه کی دلش میاد تو رو اذیت کنه؟»، میگم «تو». زمان بده، خووودِ تو.
نمیدونم میفهمید چی میگم یا نه ولی یه بخشی از وجودم می خواد زندگی کنه، می خواد تلاش کنه، می خواد کم نیاره، می خواد خوش بین باشه، انرژی مثبت بده، قشنگیارو ببینه. ولی یه بخشی از وجودمم می خواد نباشه، می خواد بهم ثابت کنه همه تلاشام بیهودست، تهش هیچی نیست. قشنگ انگار گير کردم بین دو تا مود مختلف.