اولش یکم سخت بود
ولی کم کم عادت کردم،
به صبح هایی که به محض باز شدن چشمام نخوام به کسی صبح بخیر بگم!
عادت کردم به اینکه کسیو نداشته باشم تا نازمو بخره..
یاد گرفتم خیلیا ممکنه بیان، ولی آخرش به جز خودم هیشکی واسم نمیمونه:)
خودمو غرق کارای مختلف کردم ..
غرق درس
غرق زندگی
