از خیابان می‌گذرم ، اما این بار ، دستی نیست که مرا نگه دارد .

همه چی رو به شکل اضطراب حس می‌کنم. خسته شدم. وقتی دوست داشتن یکی رو حس می‌کنم، حسش از جنس اضطرابه. حس تنهایی، خشم، خوشحالی، و حتی غم. همه چی از جنس اضطرابه و حوالی شکمم حسشون می‌کنم. انگار تو دلم دارن رخت می‌شورن.

دوستای حسود از زندگیتون حذف کنید موفق میشید.

‏بله آقای خلسه حق با شما بود؛ {توی تنهایی عشق میمیره}

‏بقران اگه مووآنم تموم شه سرو کلت پیدا شه میکشمت.

‏هيچ متن مناسبی برای بیان این حجم غمی که دارم، ندارم؛ احساسات از یه عمقی به بعد به کلمه در نمیان.

هنوز به عشق و علاقه به یک نفر باور دارم و نمیزارم این نسل اینو از من بگیره.

‏امروز اسمش شنبه‌ست ولی هم غروب جمعه‌ست هم عصر ۳۱ شهریور هم کلی زهرمار دیگه.

انسان چه موجود مسخره‌ایه آخه؟ نه پرواز میکنه، نه زیر آب زنده میمونه، نه در برابر سرما و گرما مقاومه. فقط بلده فکر کنه. فقط بلده به چرتو پرتایی فکر کنه که همه وجودش بشه استرس و دلشوره. اه.