‏هيچ متن مناسبی برای بیان این حجم غمی که دارم، ندارم؛ احساسات از یه عمقی به بعد به کلمه در نمیان.

هنوز به عشق و علاقه به یک نفر باور دارم و نمیزارم این نسل اینو از من بگیره.

‏امروز اسمش شنبه‌ست ولی هم غروب جمعه‌ست هم عصر ۳۱ شهریور هم کلی زهرمار دیگه.

انسان چه موجود مسخره‌ایه آخه؟ نه پرواز میکنه، نه زیر آب زنده میمونه، نه در برابر سرما و گرما مقاومه. فقط بلده فکر کنه. فقط بلده به چرتو پرتایی فکر کنه که همه وجودش بشه استرس و دلشوره. اه.