یه آدم‌هایی هستن که طرف یه بار پیام میده ها ولی تو صدبار میخونی؛ طرف یه ویس کوتاه میده ولی تو بارها گوشش میدی، یه زنگ کوچیک بهت میزنه ولی کل ۲۴ ساعت روزو خوشحالی، نمیدونم جریان این دوست داشتن چیه واقعا.

دارم کارمو می‌کنم، کتابمو می‌خونم، فیلممو می‌بینم، یهو چی می‌شه؟ نیروی زندگی ازم خارج می‌شه. یهو دیگه دلم نمی‌خواد کاری کنم. می‌خوام هیچ کاری نکنم. من می‌خوام یه کاکتوس تنها باشم بشینم یه جا کاری نکنم و کسی هم بهم دست نزنه. نزدیکم نشه.

زندگی تغییر میکنه؛ عشقت رو از دست میدی، دوستات رو از دست میدی، قسمتایی از خودت رو که هرگز فکرشو نمیکردی از دست میدی و بعد بدون اینکه متوجه بشی این قسمتا برمیگردن؛ دوباره عاشق میشی، دوستای بهتری پیدا میکنی و یه «توئه» قوی‌تر و عاقل‌تر داره بهت توو آینه زل میزنه.

من کسی رادوست دارم که نه میتوان اورا خواست نه میتوان اورا داشت فقط سخت میتوان برای او دلتنگ شد

.

.

دلم برات تنگ شده.

کسایی که فکر می‌کردم یه روزم نمیتونم ازشون بی‌خبر باشم الان چند سال ازشون بی‌خبرم و دنیا به آخر نرسیده.🤲🏻

نزدیک یه ساعتی برام حرف زد آخرش گفت خب حالا نظر تو چیه؟ ‌گفتم چشات واقعا خوشگله.

انقدر غرق یکی میشی که وقتی به خودت اومدی، جنازت باید برگرده به زندگی واقعی

اگر با حذف کردن من حس میکنی زندگی بهتری میتونی داشته باشی، پس این کارو بکن اما وقتی فهمیدی مشکلت من نبودم، هیچوقت سعی نکن برگردی!

- آغاز