نه! جوابش زاویه‌دید ِماست... زاویه دیدمون خرابه... زوم کردیم روی قسمت خالی.. روی "نشد ها" "نبود ها" "نتونستم ها" "نرسیدم ها" و درنهایت فوکوس کردیم روی منفی ها...

قدرت زاویه‌ی دید انقدررر بالاست که یهو میبینی همه چیز رو در بر میگیره... وقتی کلا تمام دیدت رو بزاری روی اون چیزایی که نداری و نتونستی و نشده اون چیزای مثبت کم کم تار میشه و از یه جایی به بعد به کللل متوجهش نمیشی!

و همینطور باالعکس؛ وقتی بیشتر تمرکزت روی ِداشته هات باشه اندوه نداشته ها هی کمرنگ و کمرنگ تر میشه...

قطعا نه! پس چجوریه که بعضیا همش ناسپاسی میکنن؟ زاویه‌ی‌دید!

دیدگاه میتونه آدم رو تبدیل به یک انسان سپاسگزار و قدرشناس و سراسر نشاط بکنه و همینطور میتونه دل آدمو تاریک تاریک بکنه...

یه روش میگم خیلی زیاد تاثیرگذاره... یه کاغر بردارید و شروع کنید به نوشتن داشته هاتون، هرچقدر با جزئیات بیشتری بنویسید تاثیرش بیشتره... راه رفتن، حرف زدن، فکر کردن، دیدن، شنیدن، نعمت آب و غذا، خانواده، تحصیل و و و و

معجزه میکنه! یه نشاطی وجودتون رو پر میکنه بعد از چندبار انجام دادن که خودتون باورتون نمیشه...

و اینکه حتما حتما حتما دعای عرفه رو بخونید!

این دعا واقعااا آدمو میسازه... از بس که معجزه میکنه وجود آدمو...! پر از حال خوب، قدرشناسی، شناخت، معرفت، عشق، محبت....

دستتو بگیر بالا سه بار بگو الحمدالله!