خدا جایی و زمانی دستت رو می‌گیره که تو به محال بودنش فکر می‌کردی.

اینستاگرام از مخرب‌ترین چیزهاییه که آدم می‌تونه ازش استفاده کنه... صبح تا شب روایت‌های غیرواقعیِ مردم از زندگی‌هاشون رو می‌بینی. و به طور فاجعه‌آمیزی ازشون الگو می‌گیری و به قدری در توهم غرق میشی. که اصلاً یادت می‌ره خودت کی هستی، چی هستی، کجا هستی، باید چیکار کنی.!؟

‏+چرا یهو ناراحت شدی؟ -یهو نبود، همیشه ناراحتم کردی صبرم تموم شد

خدا هست؛ و به شدت هم هست..!

برای تموم درهایی که بسته شد تا فقط به در خونه ی علی(ع) و بچه های علی(ع) برم، [شُکر]

از آدمای ناسپاس دوری کنید. اینا هر چیم از سر لطف بهشون خوبی کنید، فکر میکنند وظیفه تونه..!

آدم تاکسیک؟! کسایی که مقصرن اما بلدن تورو مقصر جلوه بدن.

منت خلق نکش، تن مده بر رسوایی که علی هست و نیازی به کسی هرگز نیست..!

به پایان خویش رسیده‌ام و هر حس یا انسان تازه‌ای که سر راهم سبز می‌شود، مثل بارانی که بر شهری سوخته می‌بارد، تنها ویرانی‌ام را غم‌انگیزتر می‌کند‌‌.

من خسته و بی حوصلم ولی پیام های شمارو با عشق میخونم: https://daigo.ir/secret/9553925947 #ناشناس

خانم ام البنین تو که عباس ات زمین خورده، ببین من زمین خوردم..!

یه موضوعی خیلی وقته ذهنم درگیر کرده و خب تردید داشتم که اصلا لازم هست، اینجا بهش اشاره کنم یا نه. اما خب تصمیم گرفتم، بگم تا شاید تذکر و نهیبی واسه خودم و دیگران باشه. گاهی وقتا توی دورهمی و گعده های مختلف دوستانه، مذهبی، جهادی و... باب صحبت از زمین و آسمون باز میشه. و هربار هم قرعه به اسم یه بدبخت بیچاره ای میفته، که هزار برچسب رنگارنگ مثل پرتوقع بودن و... میخوره. متأسفانه یا خوشبختانه حرف های ما اثر داره و معمولا هم موجبات بدبختی دیگران را فراهم میکنه. خلاصه کمی آروم تر همدیگه رو قضاوت کنیم، و حواسمون به قدرت کلام مون باشه تا بدهکار احساس و قلب دیگران نشیم.