هم‌پای مردم، تا پای جان ✍علی اسدی 🔹تاریخ، رهبران را تنها با سخنرانی‌ها، وعده‌ها یا حتی دستاوردهایشان نمی‌سنجد؛ بلکه لحظه‌های بحران، دقیق‌ترین محک داوری آن است. در چنین لحظه‌هایی، یک پرسش سرنوشت‌ساز مطرح می‌شود: آیا حاکمان، مسئولان و خانواده‌هایشان در کنار مردم می‌مانند و هزینه می‌دهند، یا پیش از دیگران راه خروج از کشور و رفتن به جایی امن را برمی‌گزینند؟ 🔹در اندیشه سیاسی، یکی از مهم‌ترین پایه‌های مشروعیت هر حکومت، «هم سرنوشتی حاکمان با مردم» است. هرچه مسئولان و نزدیکان آنان سهم بیشتری از سختی‌ها، خطرها و فداکاری‌ها داشته باشند، اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی نیز استوارتر خواهد بود. ازاین‌رو، رفتار مسئولان و خانواده‌هایشان صرفاً یک موضوع شخصی نیست؛ بلکه نمادی از نوع حکمرانی و میزان مسئولیت‌پذیری آنان است. 🔹تاریخ معاصر ایران، دو تصویر کاملاً متفاوت را پیش روی ما می‌گذارد. در یک سو، رهبر شهید انقلاب قرار دارد که همچون بسیاری از مردم، خود و خانواده‌اش برای دفاع از کشور هزینه داده‌اند. شهادت رهبر، داماد، عروس و نوه ایشان و نیز حضور دیگر اعضای خانواده در عرصه‌های پرخطر، این پیام روشن را منتقل می‌کند که رهبری و نزدیک‌ترین افراد به ایشان، خود را جدا از سرنوشت ملت نمی‌دانند. همچنین، با وجود شایعات گسترده و هدفمند درباره خروج یا پناه بردن رهبر انقلاب و خانواده‌اش به کشورهایی مانند روسیه و ونزوئلا، یا انتقال به پناهگاه‌های زیرزمینی در بحران‌های امنیتی، هیچ‌یک از این ادعاها هرگز واقعیت نیافت و در عمل، این جنگ روانی رسانه‌ای در برابر حقیقت فرو ریخت. 🔹در سوی دیگر، آخرین شاه ایران دو بار در بزنگاه‌های سرنوشت‌ساز کشور را ترک کرد: یک‌بار در مرداد ۱۳۳۲، پس از ناکامی مرحله نخست برکناری دولت مصدق، و بار دیگر در ۲۶ دی ۱۳۵۷، در اوج انقلاب اسلامی؛ سفری که دیگر بازگشتی در پی نداشت. بسیاری از پژوهشگران این واقغیت را نشانه گسست عمیق میان حکومت و مردم و از عوامل تشدید فروپاشی اقتدار سیاسی دانسته‌اند. در تاریخ معاصر جهان نیز نمونه‌های مشابهی دیده می‌شود. این رخدادها نشان می‌دهد که ترک کشور از سوی رهبران در اوج بحران، معمولاً در حافظه تاریخی ملت‌ها به‌عنوان نشانه‌ای از گسست پیوند میان حاکم و مردم ثبت می‌شود. 🔹ازاین‌رو، تفاوت میان «خانوادگی شهید شدن» و «خانوادگی فرار کردن»، تنها تفاوت دو سرنوشت نیست؛ بلکه تفاوت دو منطق حکمرانی است. در یک منطق، قدرت با مسئولیت معنا پیدا می‌کند و نزدیک‌ترین افراد به حاکم نیز در صف نخست پرداخت هزینه قرار می‌گیرند. در منطق دیگر، حفظ جان و موقعیت خود و خانواده بر ماندن در کنار ملت ترجیح داده می‌شود. 🔹تاریخ با شعارها داوری نمی‌کند؛ با رفتارها داوری می‌کند. آنچه در حافظه ملت‌ها ماندگار می‌شود، نه ادعاهای صاحبان قدرت، بلکه نسبت آنان با رنج مردم در روزهای سخت است. شاید به همین دلیل، گاهی یک تصویر از هزاران صفحه تاریخ گویاتر است: رهبری همراه با خانواده‌اش هم‌پای مردم تا پای جان می‌ایستد و رهبر دیگری با خانواده‌ اش در لحظه بحران، رفتن را بر ماندن ترجیح می‌دهد.۱۴۰۵/۴/۱۳ @ali_asadi_zanjani ⬅️پژوهشگاه را  در فضای مجازی دنبال کنید 🌐 https://takl.ink/Isca.ac.ir

🇮🇷 دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم با صدور بیانیه ای، ضمن گرامیداشت یاد و خاطره فقیه عالی‌قدر، امام شهید، از عموم امت ولایت‌مدار و فرهیختگان حوزوی خواست با حضور حماسی در آیین‌ تشییع آقای شهید ایران، بار دیگر با آرمان‌های امام، رهبری شهید و انقلاب اسلامی تجدید میثاق کنند. متن پیام به این شرح است؛ بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم ﴿وَمَن یُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَی الْقُلُوبِ) (سوره حج، آیه ۳۲) ایران اسلامی، سرزمین ولایت و خاستگاه نهضت عظیم انقلاب، این روزها در سوگ و شکوه، میزبان پیکر مطهر فقیه عالی‌قدر، امام شهید، حضرت آیت‌الله العظمی امام خامنه‌ای (قدس سره الشریف) است. ملت مؤمن، ولایت‌مدار و بعثت‌یافته ایران اسلامی، در آیین‌های باشکوه تشییع و بدرقه آن عبد صالح خدا، با وداعی سرشار از عشق، وفاداری و بصیرت، بار دیگر حماسه‌ای ماندگار خواهد آفرید. این تشییع باشکوه، تنها آیینی برای بدرقه یک رهبر الهی نیست؛ بلکه تجلی عینی مردم‌سالاری دینی و نمایش بعثت ملتی است که آن امام شهید، عمر خویش را صرف تربیت، آگاهی‌بخشی و به میدان آوردن آنان کرد. مردمی که امروز با ایمان، معرفت و انتخاب آگاهانه، استمرار راه امامت و ولایت را فریاد می‌زنند و نشان می‌دهند که پیوند «امت» و «امامت» همچنان استوار، زنده و الهام‌بخش باقی مانده است. حضور عظیم و حماسی ملت ایران در آیین‌های تشییع و بدرقه آن امام شهید، افزون بر ادای دین به مجاهدی بزرگ، مانوری کم‌نظیر از قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران در برابر جبهه استکبار، آمریکای جنایتکار، رژیم دژخیم صهیونیستی و دیگر دشمنان این ملت خواهد بود؛ حضوری که بار دیگر محاسبات دشمنان را بر هم زده و نشان خواهد داد که بزرگ‌ترین سرمایه انقلاب اسلامی، ایمان، بصیرت و حضور آگاهانه مردمی است که همواره پشتوانه ولایت و حافظ عزت، استقلال و اقتدار ایران اسلامی بوده‌اند. اینک که در سوگ شهادت رهبر فرزانه، فقیه مجاهد و پرچمدار عزت و مقاومت، غمی سترگ بر دل‌های امت اسلامی نشسته است، دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، همگام با مراجع معظم تقلید، حوزه‌های علمیه و دیگر نهادهای حوزوی، از عموم مردم شریف و انقلابی ایران، به‌ویژه طلاب، فضلا، اساتید و فرهیختگان دعوت می‌نماید تا با حضوری گسترده و باشکوه در آیین‌های تشییع و بدرقه پیکر مطهر آن امام شهید، ضمن پاسداشت مقام شامخ ایشان، بار دیگر با آرمان‌های بلند امام راحل (رضوان‌الله تعالی علیه)، امام شهید(قدس سره الشریف) و رهبری معظم انقلاب اسلامی تجدید میثاق کرده و پیام وحدت، اقتدار، امید و استقامت ملت ایران را به جهانیان مخابره نمایند. دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم ⬅️پژوهشگاه را  در فضای مجازی دنبال کنید 🌐 https://takl.ink/Isca.ac.ir

📰 پیام رئیس بنیاد بین المللی امامت در آستانه تشییع رهبر شهید| ⬅️پژوهشگاه را  در فضای مجازی دنبال کنید 🌐 https://takl.ink/Isca.ac.ir

💠پیش‌بینی‌های قائد شهید(۲) ✅ عدم تأثیر مذاکره در حل مشکلات کشور 🔻یکی از محورهای بنیادین در دکترین سیاسی رهبر شهید، تبیین ماهیت غیرقابل‌اعتماد نظام سلطه و رد قاطعانه نگاه «گره‌گشایی از طریق مذاکره با آمریکا» بود. 🔻در دهه‌های اخیر، جامعه‌ی سیاسی کشور با یک دوگانه‌ی تحمیلی مواجه بود؛ جریانی که معتقد بود تمامی بن‌بست‌های اقتصادی و امنیتی با گفت‌وگو و توافق با آمریکا مرتفع می‌شود، و جریانی که به استقلال و اتکا به ظرفیت‌های درون‌زا باور داشت. 🔻 رهبر شهید با نگاهی کلان و آینده‌نگرانه، این تمایل به مذاکره را نه‌تنها یک اشتباه راهبردی، بلکه یک «خطای محاسباتی خطرناک» می‌دانستند که می‌تواند توان کشور را در مواجهه با فشارهای خارجی فرسایش دهد. 🔻ایشان همواره تأکید داشتند که مشکل اصلی، در نگاه برخی مسئولان به بیرون از مرزها نهفته است؛ نگاهی که به جای تکیه بر «توانمندی‌های داخلی»، منتظرِ تغییر رفتار دشمن یا کسب امتیاز از اوست. 🔻 رهبر شهید با استناد به تجربه‌ی عینی و ملموس مذاکرات طولانی دهه ۱۳۹۰، نشان دادند که آمریکا نه تنها یک طرف پایبند به عهد، برای یک تعامل عادلانه نیست، بلکه یک جریان زیاده‌خواه است که اساساً «اصل مذاکره» را نه برای حل مشکل، بلکه برای «تضعیف اراده‌ی ملی» دنبال می‌کند. 🔻 در نگاه ایشان، اعتماد به این دشمن، هزینه‌های سنگینی را به ملت تحمیل کرد و تجربه‌ای تاریخی شد که اثبات کرد «حل مشکلات کشور، از درون و با اتکا به ظرفیت‌های ملی ممکن است، نه از بیرون و با اتکا به دشمن دیرینه.» 🌐 ادامه مطلب ⬅️پژوهشگاه را  در فضای مجازی دنبال کنید 🌐 https://takl.ink/Isca.ac.ir