نمیدانم، شاید هم باید تغییر کنم و بشوم جزو آن آدم هایی که به قول ِخودشان "خوب" تشریف دارند؛ باید تغییر کنم و طبق "استاندارد" های آن‌ها باشم. اگر این‌گونه باشد، پس 'من' کجا می‌رود؟ بعدش دیگر از کجا بتوانم دوباره خودم را پیدا کنم؟

در تاریخ ثبت خواهد شد،

‌

31‌77‌18

•°♧°•𝚁𝚞𝚔𝚒𝚊 𝚔𝚞𝚌𝚑𝚒𝚔𝚒𓇼 ͙‌ ͙‌ ̆̈‌ •°◇~𝚒𝚗:•°"𝑩𝒍𝒆𝒂𝒄𝒉"°• ♤~𝙵𝚛𝚊𝚖: •°"𝑩𝒍𝒂𝒄𝒌࣫͝ 𝒘𝒂𝒕𝒆𝒓𝒍𝒊𝒍𝒚"°• ♡~𝙵𝚘𝚛:•°"͙͙͙𝑺͙‌𝒖͙‌𝒑͙‌𝒆͙‌𝒓͙‌ 𝒏͙‌𝒐͙‌𝒗͙‌𝒂͙‌"°•

ممنون✨ سپپزکزور

آسمان ِآبی ِصبح، من را یاد ِتو می‌اندازد. آری، هنوز هم به تو فکر می‌کنم. می‌گویند چرا فراموشش نکردی! آخر مگر می‌شود آدم کسی را که روزی جانش بوده فراموش کند؟ مگر می‌شود آدم نفس کشیدن را یادش برود؟ من هنوز هم به تو فکر می‌کنم. از همان روز اولی که تو را دیدم تا الان... چقدر گذشته؟ نمی‌دانم. هر چه می‌کنم باز هم تو هستی. در خیابان، احساس می‌کنم تو را دیدم! با اینکه مسافت زیادی بین ما فاصله انداخته، و حتی شاید تو هیچ‌وقت به من فکر نکنی و من در گوی ِخاطره‌های پس ِذهنت باشم، باز هم منتظرم که ببینمت. انگار آرزوی آدم‌ها باعث می‌شود توهم بزنند. نمی‌دانم کِی این توهم‌ها درست از آب در می‌آیند... اما من هنوز هم به تو فکر می‌کنم.."

تو ماشین حساب بزنی و برعکس بگیریش تو دستت میشه بیلی.

-میشه من هیچ‌وقت بزرگ نشم؟ +باشه، ولی چرا؟ -آخه اگه بزرگ شم دندونام میفته.. +باشه قبوله، بزرگ نشو. قول میدی؟ -آره قول میدم که بزرگ نشم.